عم را از خود راضى كرده از مسترشد عباسى ملقب به « مغيث الدين يمين امير المؤمنين ! » شده در سال پانصد و سيزده ( 513 ) از خليفه مستر شد كمميل شده بعد او را محاصره نموده بر آن ملك مستولى شد . و بار ديگر با خليفه صلح كرده در مقام عذرخواهى آمد .
در سال پانصد و چهارده ( 514 ) با برادر خود سلطان مسعود در حدود همدان مصاف داده گرفتارش كرد و خلعتى را كه از عمش سلطان سنجر آمده بود بر او پوشانيد . در سال پانصد و پانزده با اتابك شيرگير و جمعى از امرا جنگ كرده هزيمت داد . در سال پانصد و بيست و پنج ( 525 ) صاحب فراش گشته در دار السلطنهء تبريز به روضهء رضوان خراميده در محلهء چهار منار در جنب امامزادهء اعظم عبد الله بن زيد بن حسن بن على بن ابى طالب - عليه السلام - به خاكش سپردند . مدت سلطنتش چهارده سال بود .
صاحب اجمل التواريخ مدفن سلطان محمود را در همدان دانسته گويا اشتباه نموده و به غير از سلطان محمود كسى از سلاطين سلاجقه در تبريز مدفون نشده مگر اينكه صاحب روضة الاطهار قبر مسعود بن قلج ارسلان را كه يكى از سلاطين سلاجقهء روم است [ آورده باشد ] . از آنجا كه درست محقق نبود ترك نمودم .
منظر الأولياء ( در مزارات تبريز و حومه ) ( فارسى ) — صفحة 184
مساهمون: مير هاشم محدث
ص١٨٤