رفع رطوبت و جراحت آن نموده و گذاشتنش بر روى جراحت آبله و هر جوش و جراحت و زخم متعفن و آنچه باعث فساد عضو شود مفيد و سبب بهبود ميگردد .
ماليدن يا بستن مويز كوبيده با ( جاوشير ) ( صمغى موجود ) نافع نقرس مىباشد .
چون مويز را جوشانده ، صاف كرده با شكر بقوام آورند و روزى چند قاشق بخورند رفع سرفه و آزار و ناراحتى سينه مىكند و باعث باز شدن صداى گرفته و صافى صورت مىشود . ضماد او كه مويز را با گل كافشه يا كنگره و زردهء تخممرغ و زعفران بكوبند و ببندد سر دمل را باز و بر اورام باعث نرم شدن و صاف شدن ورم و عضو متورم شده بيمانند مىباشد .
كوبيدهء مويز با صبر زرد ( داروئى موجود ) زخم كچلى را بهبود ميبخشد .
ديگر انواع او مانند كشمش قرمز و سبز دانهدار و بيدانه در حكم مويز بوده با تفاوت قوت زيادتر مويز كه بر ديگران را حج مىباشد ، در اين معنى كه ديگر كشمشها نيز در افعال مانند مويز بوده در نبودن آن ميتوان از آنها استفاده نمود .
زياد خوردن كامل مويز و كشمش باعث سوختن و غلظت خون ، مخصوصا در محرورين و گرممزاجها كه بايد رعايت اعتدال نمايند مىشود و در صورت دلخواه و اضطرار رافع ضررش سكنجبين و ميوههاى ترش و خشخاش مىباشد .
نارگيل علاج امراض : بستگى بول ، درد مفاصل ، بدبوئى دهان ، جنون و ماليخوليا ، باء و جماع ، غش و غثيان
با طبيعت گرم و خشك ، مفيد حال سردمزاجها و رطوبتىها .
خوردن مغز نارگيل توليد منى كرده كمر و كليه را قوت بخشيده بدن سرد