خوردن مويز دانه بيرونآورده سرفهء بلغمى را رفع و امراض پشت و كليه و مثانه را درمان مىكند .
خوردن مويز بىدانه كه مداومت دهند زخم روده را علاج مىكند .
چون مويز را با گل گاوززبان و خرماى سبز ( نارس ) كوبيده روزى دو سه نوبت هربار به مقدار دو سه فندق يا يك گردو بخورند خفقان ( گرفتگى ) قلب را رفع مىكند .
خوردن كوبيدهء مويز و ( حسن لبه ) - [ داروئى موجود ] رافع كندذهنى و فراموشى مىباشد ، اگرچه خوردن به تنهائى مويز نيز چون مدام شود و صاحب مزاج سرد بخورد نيز داراى همين اثر مىباشد .
خوردن مويز با سركه رفع يرقان ( زردى پوست چهره و بدن ) مىكند و مجرب شناخته شده است .
چون سردمزاجها بجاى دانهء مويز در آن فلفل سياه جا داده هر روز تا ده عدد بخورند و مداومت دهند در رفع سردى كليه و پشت و تقطير ( قطرهقطره آمدن ) بول و سنگ كليه و مثانه بيعديل مىباشد .
چون مويز را با باديان به مقدار مساوى بگونهاى كه متلاشى شود پخته ، آب او را با روغن بادام روزى سه چهار قاشق بنوشند رفع سرفه سرد و آزار سينه مىكند .
چون مويز را با پيه حيوانات مانند پيه گوسفند و بز و مرغ بكوبند و بر روى ورم ضماد كنند و ببندند رفع ورم مىكند و بر روى دمل سبب باز شدن دمل مىشود .
همين كوبيده و گذاشتن و بستنش بر روى ناخن خالزده باعث رفع خال روى آن مىشود .
ضماد مويز و آرد باقلا و زيره كه همه را با هم كوبيده با كمى آب نرم و خمير كرده بر فرج و مقعد بگذارند رفع ورم آنها مىكند .
كوبيدهء مويز كه با شراب مرهم شده باشد و بر روى جراحات آبدار بگذارند
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 454
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٤٥٤