پوست زرد ليمو گرم و خشك ، مفيد حال سردمزاجها و آب يعنى ترشى او سرد و خشك ، مفيد گرممزاجها .
خوردن پوست ليمو دل و معده را قوت داده تحريك اشتها و اعانت هضم مىكند .
پوست ليمو قابض يعنى بندآورنده خون و شكم و گشاينده گير و سدههاى كليه و رفع قولنج بادى يعنى شكمدردى كه از توليد باد باشد و رفع آروغ مىكند .
پوست ليمو اخلاط مزاحم و سموم غذائى را دفع مىكند .
آب ترش ليمو مقوى معده حار يعنى گرم و لطيفكننده امعاء و احشاء و برندهء اخلاط غليظ و لزج مىباشد .
آب ليمو ترش لكها و بدرنگىهاى سياه و سفيد و سرخ و سياهپوست و صورت را رفع و آزار جلد را درمان مىكند .
آب ليمو فشار و حرارت و حدت خون را پائين آورده ، صفرا و التهاب معده را فرو مينشاند .
آب ليمو ترش تبهاى گرم و تبهاى از غلبه و فشار خون و همچنين جوش و كورك و دمل و خارش و ورم حلق و لوزه و غم و بيتابى و قى صفراوى و بهم خوردگى شكم و غثيان و فساد طعام را دور مىكند .
آب ليمو ترش اذيت غذا و دواى چرب را بر طرف و جذب مواد گرم از جگر و معده نموده ، درد سر و دوار كه از بخارات باشد را دفع مىكند .
آب ليمو ترش خفقان سودائى و تب يك روز در ميان و هر روز و خمارى و سموم حشرات و ادويهء كشنده را رفع مىكند .
در اكثر امور جانشين سركه و جهت مريض از سركه بهتر و مضر اعصاب و بيمار سرفهاى و سردمزاج و زياد خوردن آن معده و روده را ضعيف مىكند و دلپيچه و ناراحتى شكم ميآورد ، مصلحش شكر و عسل مىباشد .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 437
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٤٣٧