( خارش ) را دور ميسازد ، مخصوصا كه در او يك دهم آن گوگرد و ( بوره ) حل شده باشد .
ماليدن آب كرفس و نوشادر و عسل يا گذاشتن كوبيده ثفل كرفس با آن زگيل را بر طرف و آثار آن را پاك ميسازد .
خوردن ريشه و برگ كرفس كه در عسل پرورده باشند « به دو صورت عمل مىشود قسمى كه آن دو را ريز كرده چندى در عسل ميخوابانند و قسمى كه خرد كرده ، چند جوش داده ، با عسل بقوام ميآورند » تقويت معده كرده ، قى و غثيان را بند ميآورد .
ترشى كرفس قلب و معده و احشاء را قوت بخشيده گير و اشكال معده و روده را رفع مىكند .
تخم كرفس مقوىتر از خود آن و بسرعت جذب بمعده و رحم شده و هاضم غذا و در ساير افعال مانند ريشه آن مىباشد .
چون در هر رطل شراب 5 / 2 گرم تخم كرفس كوبيده مخلوط نموده بعد از سه ماه استعمال كنند در تقويت معده و تحريك اشتها مؤثر و در رفع شاشبند قوى الاثر مىباشد .
خوردن نيم مثقال 5 / 2 گرم تخم كرفس يا همان مقدار ( نانخواه ) و يك مثقال ( 5 گرم ) شكر كه تناول كنند در تقويت معده و رفع باد مجرب مىباشد .
كرفس از جهت تحريك شهوت بيمانند و مضر حال حاملهها و زنان شيرده و همچنين مصدع و سردردآور و مفسد شير و باعث سردرد مولود و كم شدن عقل و رافع ضررش ( باديان ) و كتيرا مىباشد .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 408
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٤٠٨