كافور معالج امراض : خوندماغ ، التهاب ، زخم ريه ، غصه و دق ، اسهال ، خونريزى داخلى
كافور صمغ درختى است ، با طبيعت سرد و خشك .
خوردن مقدار عدسى و زيادتر از آن گرممزاجها را فرح آورده قطع خونريزى باطنى و خون بينى ايشان مىكند .
خوردن كافور اسهال را قطع و عرق را بند و تشنگى و التهاب جگر را رفع مىكند .
دميدن كافور در بينى خوندماغ گرممزاجها را بند ميآورد .
خوردن كافور سنگينى و التهاب جگر را تسكين داده زخم ريه و سينه را سودمند و دق ( تبى كه از غصه عارض شده باشد ) و سوزش بول و جميع امراض عارض از گرمى و حرارت را نفع ميدهد .
كافور حواس گرممزاجها را تقويت و سموم حار را دفع مىكند .
كافور دماغ گرممزاجها را نيرو داده ، در خاصيت خوابآور و با مشك و عنبر تقويت روح حيوانى سردمزاجها مىكند .
چكاندن كافور با آب گشنيز خوندماغ را قطع و با آب كاهو رفع بيخوابى گرممزاجها مىكند .
ماليدن كافور با روغن گل يا بادام ورمهاى گرم را تحليل ميبرد .
مسواك با كافور كرم دندان را كشته زخم دهان گرممزاجها را بهبود ميدهد .
پاشيدن كافور بر جراحات پليد و دونده باعث بهبود و جمع شدن آنها مىشود .
پاشيدن كافور جراحات تازه را سودمند و قطع خون آنها نموده درد جراحات را تسكين ميدهد .