مخصوصا قارچى كه سرخ و سفيد و در زير درخت زيتون و در مزبله و زير درخت گردو و در محل سرگين و مدفوع حيوانات رويد كشنده مىباشد .
گويند سفيد او پادزهر يا معالج سرخ او بوده .
خوراكى او با طبيعت سرد و تر ، مفيد حال گرم جگرها و خشكمزاجها مىباشد .
چكاندن آب سفيد آن رفع لك سفيد چشم و تقويت پلك و بصر و منع آب ريزش آن مىكند ، مخصوصا كه سرمه را با آب ترتيب داده باشند .
خوردن قاشقى از سائيده او رفع اسهال و پيچ و درد روده مىكند .
ضماد او با سريشم ماهى و سركه ، كه سريشم را ذوب كرده قارچ را با سركه در آن ماليده خمير كنند و بگذارند فتق ( ورم بيضه ) و انواع ورم و برآمدگى ناف را رفع مىكند .
مداومت خوردن قارچ نسل ( نطفه ) خورنده را قطع مىكند .
قارچ ديرهضم و مولد خون غليظ و توليدكننده گير و مانع در معده و روده و خون و قولنج ( شكمدرد شديد ) و درد معده و فالج و سكته بوده ، بهترين رافع ضررش شربتآلات و خردل و پختن او با نمك و شبت و پونه و روغن كنجد و زيتون و نعنا و فلفل و خوردن در بدرقهاش زنجبيل پرورده و شيرينىها و خوردن آب سرد بعد از او بغايت مضر مىباشد .
علاج سمى و غيرخوراكى او سكنجبين و سرگين مرغ خانگى مىباشد .
به نظر نگارنده چنين خوراك بد كنش انديشناكى را نخوردن اولاتر و ميتوان گفت مرا بخير تو اميد نيست شر مرسان .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 386
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٣٨٦