كرده نعوظ ميآورد و از كف نگرفته بىنفختر و در سرفه كمضررتر مىباشد .
در مجموع عسل جلادهندهء معده و پوست و قاطع بلغم و رطوبات و مقوى جوهر حرارت غريزى و بازكنندهء دهان رگها و دوركننده سموم بارد و حافظ قوه دارو باعضاء مىباشد .
عسل فضول دماغى را ريخته مفيد رنج ريه و معده و جگر و طحال و استسقا و يرقان و سنگ كليه و شاشبند و فالج و لقوه سردمزاجها و امثال آن بوده ، انواع باد و ورم را نفع ميدهد .
عسل اشتها و باء ترمزاجها را تقويت مىكند .
عسل ممزوج با آب خاصه چند جوش دادهء آن اعضاء را رطوبت رسانده بول بسته را رانده زخم مثانه را پاك مىكند .
عسل درد شكم و روده و تشنگى را رفع مىكند .
چون عسل خورده قى بكنند رفع ضرر ترياك و سموم رطوبتى مانند ( سردى كردن ) از هندوانه و ماست و خيار و امثال آن مىكند .
خوردن عسل و سياهتخمه رنج مفاصل را دور ساخته باء را تقويت مىكند .
خوردن عسل و آب زيره « آبى كه در آن زيره بجوشانند » رافع ضرر گرسنگى و زهر دندان سگ هار مىباشد .
كشيدن عسل به چشم سفيدى و خارش و آبريزش آن را رفع مىكند .
چكاندن عسل و انزروت ( نوعى صمغ ) سائيده و نمك سنگ باد و رطوبت گوش را دور و چرك و كثافت آن را پاك ميسازد .
ماليدن عسل با نوشادر در برص و بهق ( لك و پيس سياه ) را رفع مىكند .
ماليدن عسل و نوشادر به بدن ميت حفظ جسد او از پوسيدگى مىكند .
همچنين ماليدن عسل به گوشت و دنبه و امثال آن مانع تعفن آنها و بر ديگر اشياء نگاهدارندهء آنها از فساد مىباشد .
ماليدن عسل و سركه و نمك ورمها را تحليل ميبرد و رفع كلف « ماه
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 376
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٣٧٦