ياسمن بيابانى است با طبيعت گرم و خشك ، و محلل و لطيف ، مفيد حال سرد مزاجها .
بوئيدن ظنيان رفع سردرد و درد شقيقه مىكند .
روغن او كه جوشانده ، صاف كنند و با روغن كنجد بجوشانند تا تمام شود و بمالند رفع علتها و دردهاى سرد و سرفه و تنگ نفس مزمن و فلج و لقوه مىكند .
آشاميدن قاشق مرباخورىاى دو سه بار در روز از جوشانده ريشه و شاخهء او كه در جوشيدن به نصف رسد با شكر تنگنفس و سرفه كهنهء و فلج و سستى مزمن اعضاء را دور ميسازد ، همچنين نوشيدن اين شربت به مقدار گفته شده در روز صداى گرفته را باز مىكند .
برداشتن پرزى از او كه پارچه را با آب جوشاندهء او آغشته باشند و زن به خود بردارد حيض را گشوده ، جنين را ساقط ميسازد .
مضمضهء جوشانده ريشه او با سركه درد دندان را رفع مىكند .
ماليدن جوشاندهء او سوزاننده و آزارندهء پوست و بهترين دواى برص و لك و پيس مىباشد .
ماليدن جوشاندهء او عرق النساء و مفاصل و فلج و امثال آن را رفع مىكند .
روغنى كه از ريشه او گرفته باشند « بطريقى كه ذكرش گذشت » بغايت نافع فالج مىباشد .
مقدار خوراك از خشك آن تا سه نخود و خوردن يك مثقال آن كشندهء باقى و درد شكم و روده و مصلحش روغن بادام مىباشد .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 373
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٣٧٣