تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 367

مساهمون:

ص٣٦٧
خوردن شير را براى او منع كرده و قبل از انقضاء چهل روز از زايمان نيز شير را براى او مفيد ندانسته‌اند و بهترين وقت استعمال شير كه هم دور از مضرت و ناراحتى بوده و هم فايده بسيار مىرساند از اواسط بهار تا اواسط تابستان مىباشد . زياد خوردن شير مورث تب‌ها و مولد شپش و مضر معده‌هاى ضعيف و موافق يبس‌ها و خشك‌طبيعت‌ها و اهل دود و دخانيات بوده خاصه افيونىها را كه باعث رفع ضرر دود و افيون ايشان مىباشد . اندك شير در غذا مفيد و زيادش جهت لينت مزاج داراى اثر و جميع شيرها لطيف‌كننده و جلادهنده و رافع اخلاط سوخته و موافق اعضاء تناسل مىباشد . شير تازهء گاو را كه جوشانده سرد نشده بنوشند بادآور و نعوظآور بوده ، باعث فربهى بدن و پخته شدن طعام و همچنين هضم‌كننده طعام و جلادهندهء رنگ رخسار مىباشد . اين گونه شير داراى غذائيت بسيار بوده ، منى را زياد و فضول بدن و معده را رفع و جوهر فكر و دماغ را زياد ميسازد . شير ترياق ( پاك‌كننده - دفع‌كننده ) سموم است بوسيلهء قى و از اين‌رو رطوبات لازم بدن را حفظ كرده لينت مزاج ميدهد . خوردن شير زخم روده را مفيد و نسيان و غم و وسواس را بر طرف و بدن را قوت داده ، زخم ريه و سل بىتب خلطى و امراض يبس يعنى خشك را بر طرف ميسازد . خوردن شير امراض پوست و حكه و خارش و جذام را نافع مىشود . خوردن شير با برنج ( شيربرنج ) طول عمر ميآورد . خوردن شير با گردو و خرما بدن و كليه را فربه مىكند . داغ‌كردهء شير با سنگ و آهن تفته ( آهن و سنگ را در آتش داغ كرده در شير اندازند ) اسهال را رفع مىكند . چكاندن شير جوشاندهء رويه گرفته اكثر امراض چشم را دور ، حتى