تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 361

مساهمون:

ص٣٦١
قى كردن با آب نيشكر يا آب نيشكر معده را پاك و در داروها مصلح آنها ، اما نپختهء او اشتها را فاسد و پيران را مضر و مصلحش باديان مىباشد .

شكر تغار علاج امراض : خشكى مزاج ، درد سينه ، حلق و گلو ، سرفه ، صدا و آواز

آن غلاف حيوانيست شبيه بمگس كه در خار بوته‌اى بنام انزوت مانند عنكبوت بدور خود از لعاب دهان تار تنيده ، خود در ميان آن خفه مىشود . با طبعى در حرارت و رطوبت معتدل كه همه طبايع را سودمند مىباشد . طريق استفاده او شكستن و بيرون انداختن جانور ميان آن و كوبيده غلاف وى در آب حل كردن مىباشد ، با لعاب و لزوجت و لينت بسيار . خوردن لعاب كوبيده شكر تغار با كمى شكر كه در روز چند قاشق بنوشند تسكين حدت و درد سينه و هرگونه آزار آن ميدهد . خوردن شكر تغار سوزش و خارش و ناراحتى مجراى حلق و گلو را بر طرف ساخته ، سرفه و خشكى و خشونت سينه را رفع مىكند . شكر تغار گرفتگى سينه و صدا را رفع و باعث صافى صدا و آواز و لينت مزاج مىشود . بهترين طريق بهره‌ورى از آن شب هنگام خواب است كه مقدارى از آن را در دهان ريخته بتدريج آب آن را فرو ببرند . زياد خوردنش باعث غثيان ، و ترنجبين و شكر رفع ضرر او مىكند .