تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧
آنى از صرف مسكرات بوجود آمده چه افراد آرام و متينى كه قبل از استعمال آن حتى جرئت سخن گفتن بلند را با افراد نداشته‌اند و پس از آن شيرى شده كه عربده‌اش محله‌اى را ناآرام كرده است و به همچنين جسارت‌ها و بىادبىها و زشت‌كاريهائى كه از آن بظهور آورده است . حكيمى را با عزت فراوان به محل شراب حاكمى بردند اما هرچه حاكم اصرار به صرف آن نمود حكيم امتناع كرد و چون سبب پرسيدند ؟ گفت اينهمه عزّت و احترام به من از آنجهت بوده كه مرا صاحب عقل و خردى ميدانستيد در صورتى كه اگر من صرف اين كنم اول چيزى كه از من زائل مىشود همان عقل و خرد خواهد بود . همچنين تاريخ و سير نشان داده كه بيشتر جنايات فجيع و اعمال شديد از صرف شراب بوجود آمده مانند اره كردن ذكر يا پيغمبر و پى كردن شتر صالح و فرمان قتل حسين بن على ( ع ) و بروز جنگهاى منطقه‌اى و جهانى و مانند آن كه تهور كاذب آن باعث آنها گشته است و به همين صورت اختلافات خانوادگى و منازعات و پريشان‌كاريهاى دوستان و برادران و ارتكاب به اعمال خانمان‌برانداز جنحه‌ها و جنايات كه غالبا از صرف مسكر بوده است . پس اگر شراب را بقولى مفيد فايده‌اش بدانيم بايد بگوئيم كه آن فوائد آنى و زودگذر و همراه بسا عوارض مىباشد ، در حالى كه اگر ام الفسادش بخوانيم بايد آن را كلامى كامل و قاطع و بدون ترديد بشناسيم چه مفاسدش اظهر من الشمس بوده بر هيچكس پوشيده نخواهد بود ، از جمله شرارت و عصبيت و توقعات بى جا و در بعضى گريه و جلفى و سبك‌سرى و بىآبروئى و چرك‌دامنى و سستى عفاف و از عوارض آنىاش كه پس از سه چهار ساعت ظاهر مىشود و سردرد و كج‌خلقى و ضعف قلب و هول و هراس و تنبلى و مانند آن و از بزرگترين مفاسدش تحريك اعصاب و جنون آنى منجر به جدال و قتال و مانند آن كه در اين زمينه جهت حسن ختام رجوع به قطعه ذيل از گفته‌هاى شاعر خوش‌قريحه
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 357 | جعفر شهرى باف