غرغرهء آب پخته او درد دندان را رفع و جراحت و چرك و ناراحتى و سستى لثه را درمان مىكند .
بخور و دود سرو ، حشرات خصوصا پشه را ميگريزاند .
نوشيدن آب جوشاندهء برگ او با عسل رفع سرفهء كهنه و تقويت معده مىكند .
آشاميدن سائيده او با شراب قطع خونريزى داخلى و علاج زخم و جراحت روده و منع ريختن مواد فاسد بمعده مىكند .
پاشيدن سائيدهء صمغش بر جراحت بواسير سبب بهبود آن شده و در بينى كشيدنش درمان جراحت بينى مىكند .
پاشيدن سائيده صمغ سرو با ( گلنار ) بر جراحات آبدار رافع رطوبت آن شده درمان جراحت مىكند .
جويدن صمغ ، رفع آبريزش دهان مىكند .
چون ميوه و برگ او را با ( آمله ) و آب و سركه بپزند چندانكه كاملا پخته و متلاشى شود و سپس با روغن كنجد بجوشانند ، بستن ثقل او بر موى و ماليدن روغنش پس از شستن آن بر مو موجب سياهى رنگ و تقويت و بلندى مو شده و مانع ريختن آن ميگردد .
ضماد پختهء برگ و ميوهء كوبيده او با موم و روغن زيتون بر معده سبب تقويت آن مىشود .
خوردن آن مضر ريه و مصلحش خوردن لعاب كتيرا مىباشد .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٣٣٢