تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
شده در آب جوش حل بشود و سپس مورد استفادهء هر غذا قرار گيرد .

مقدار مواد :

براى هر سه قاشق غذاخورى آرد برنج نصف ليوان آب و يك و نيم ليوان شير ، نيم استكان گلاب ، مغز يعنى دانه‌هاى هل را كه گرفته بكوبند . زعفران به مقدارى كه تغيير رنگ پيدا كند اما زياد زرد نشود .

لرزانك :

مواد لازم : نشاسته ، شكر ، گلاب ، زعفران ، هل ، آب .

دستور طبخ :

ترشى نشاسته را گرفته پس از آن آن را در آب سرد حل كرده بجوشانند 15 ، 20 دقيقه بعد شكر و هل و گلاب و زعفرانش را ريخته پس از چند جوش در ظرف كشيده خنك كه شد رويش پستهء كوبيده بپاشند و روى يخ يا در يخچال و مانند آن گذارند كه مثل ژله سفت و لرزان مىشود . « كاملا سرد بشود اما نه بطورى كه منجمد بشود . » پيش از ريختن گلاب و شكر بايد سفت و شلى آن را حساب داشته باشند ، به اين صورت كه در اين وقت يعنى پيش از گلاب از فرنى نبايد شل‌تر باشد .

و اينك دستور ترشى گرفتن نشاسته :

نشاسته را بايد نرم كرده در ظرف بريزند و آب ولرم رويش ريخته هم بزلند و بگذارند ته‌نشين بشود و آبش را خالى كرده دو مرتبه آب بريزند و اين كار را سه مرتبه تكرار كنند و به اين ترتيب ترشى نشاسته گرفته شده آنچه بعد از گرفتن آب سوم ته ظرف ميماند نشاسته‌ايست كه بايد به كار ببرند . لرزانك پس غذايى و دهان گيره‌ايست براى ميان روز و نيمروز و طرف عصر ، مخصوصا براى تابستانها كه از جهت نرمى و خنكى قابل تناول مىباشد و در رقت و لطافت آن اين ضرب المثل بود كه به كسى گفتند : لرزانك بخور ته دلت را نگه بدارد . جواب ميداد اگر لرزانك ميتوانست نگه بدارد خودش را نگاه ميداشت .

علامت نشاسته خوب :

سفيدى و پاكيزگى آن است و زردى و آشغال داشتن آن نشانهء كهنگى و بدى آن مىباشد .