را دو تا بكنم . هرچند اين مطالب براى آنان كه صورت كريه فقر را نديدهاند « كه انشاء اللّه هرگز هم نبينند » قابل درك و لمس نميباشد ، چه گفتهاند سوار از پياده و سير از گرسنه خبر ندارد ولى با همهء احوال خاطر دولتمندان را به اين مصرع كه ميگويد : چو استادهاى دست افتاده گير را جلب نموده ميگويم : « اى كه دستت ميرسد كارى بكن - پيش از آن كز تو نيايد هيچ كار » و عيبى ندارد اگر از گوشه لقمهء مأكولتان ، انسانى يا حيوانى هم بهرهمند بشود .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص١٧١