رفته باشد و در عرض نيز به اندازه باشد نشانه آن است كه صاحبش داراى روحيه خوشگذرانى و عشرتطلبى بوده و اينكه چنين كسى افكارش زيادتر معطوف و مصروف امور دنيايى و لذايذ آن بوده به خارج از اين كمتر توجه مىنمايد و واضح است چنين كسى به جهت همان روح لذتطلبى خونگرم و با نشاط بوده كمتر حاضر به شنيدن مطالب و اخبار غمآور و قبول مردمان تلخ جدى آمده راه غم و اندوه به جانب خود باز مىدارد .
پيشانى گنبدى : پيشانى برجسته يا به اصطلاح ( پيشانى گنبدى ) لجاجت و خودسرى و يكدندگى و ديرفهمى و كندى انتقال و اينكه صاحب چنين پيشانى به زحمت مىتواند تحصيل دانش نموده خود را بمراتب عالى علم برساند .
پيشانى به عقب رفته : پيشانى پست كه از بالاى ابروها مستقيم به طرف عقب رفته باشد . علامت شخصى است كمشعور ، حقهباز ، نيرنگساز ، مكار ، دغل ، خيانتپيشه ، همهعيبه ، بىاعتبار ، بىاعتماد كه در همنشينى و معادلات و كارسپارى و معاشرت بايد مواظب او بوده كمال مراقبت از او داشته باشند .
پيشانى نوارى : پيشانى كمارتفاع كه ميان سر و ابرو كوتاه و از ميان دو گوش بلند باشد افكار قوى دماغى و انديشهپرورى بوده . شعرا و نويسندگان و دراماتيستها و خيالپردازها و عشاق چنين بودهاند .
پيشانى بلند : پيشانى بلند شعور و فهم و درايت فوق العاده را مىرساند و اينكه صاحب آن داراى ذكاوت و انديشمندى قابل توجه بوده ، در هركار كه به او محول شود مهارت و اقتدار كافى نشان داده به زودى بر آن مسلط و موفق مىگردد و همچنين كه در مديريت و فرماندهى و هر شغل ديگر و عمل ديگر اعم از ادارى و آزاد ، داراى عرضه و كفايت كافى مىباشد .
برجستگى بالاى ابروها : هرچه برجستگى پيشانى مذموم بوده برجستگى بالاى ابروها پسنديده مىباشد كه رشد فكرى بسيار را نشان مىدهد و دانشمندان و فلاسفه و بزرگان دانش و خرد و متفكرين معمولا داراى چنين پيشانى مىباشند .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 586
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص٥٨٦