داماد پير و ناتوان شده در حدى كه دست به كمر ميفشارد و پشتش را به عروس نموده در حال قليان كشيدن گويا ميگويد : خوشا آن روزگاران كه ميتوانستم با تو روبرو بنشينم ؟ !
طهران قديم ( فارسى ) — Page 55
Contributors: جعفر شهرى باف
P.55
Contributors: جعفر شهرى باف