داماد پير و ناتوان شده در حدى كه دست به كمر ميفشارد و پشتش را به عروس نموده در حال قليان كشيدن گويا ميگويد : خوشا آن روزگاران كه ميتوانستم با تو روبرو بنشينم ؟ !
طهران قديم ( فارسى ) — صفحه 55
پدیدآورندگان: جعفر شهرى باف
ص۵۵
پدیدآورندگان: جعفر شهرى باف