بيست روز تا دو ماه اقامت آن وقت ميگرفت و زيارت امام رضا به اين طريق كه از ماهها جلوتر مسافر و زائر آن دستمال بزرگ يزدى فلفل نمكى بغچه مانندى كه نشانهء زوار بودن بود به دور سرپيچيده لنگ قرمزى به كمر بسته به دور شهر راه افتاده با خويشان و آشنايان و در و همسايه خداحافظى و طلب حلاليت مينمود تا عزيمتش فراهم بشود و يك ماه تا سى و چند روز مدت رفتنش ، اگر با گارى و وسايل مطمئنى حركت مينمود بود و همين مدت زمان برگشتنش بود ، اگر دچار خطرات راه و بيمارى و مانند آن نميگرديد و از دو ماه تا چهار ماه نيت اقامتش در مشهد بود تا مراجعت بكند و چه تشريفاتى در موقع رفتن از قبيل مهمانىهاى توديع و چاووشخوانىها « 32 » كه مقدمتا برايش انجام ميگرفت و چه تعريفها از ديده شنيدهها و راست و دروغها كه تا ماهها از جريان آن سوغات آورده خود و اطرافيان با آن سرگرم مينمود ، از جمله احوال شهرها و دهات ميان راه و خود مشهد و صحن و گنبد و بست بالا خيابان و پائين خيابان و سقاخانهى اسماعيل طلائى و غيره كه لذت تعريفهايشان تمامشدنى نميآمد .
محاسبهء راه و وسايل حمل و نقل
هر شش فرسخ كه سى و شش كيلومتر بود يك منزل بود و هر منزل براى يك روز كه چهار فرسخ آن تا نزديك ظهر و دو فرسخ آن بعد از ناهار و نماز ظهر و عصر ادامه ميگرفت و از لوازم سفر وسايل خواب و خوراك و مركبشان : اسب ،
هامش
( 32 ) . تهنيتخوانان مخصوصى كه روزها زائر را به جلو انداخته همراه عده كثيرى كه به دنبالش گرد شهر ميگرديدند اوصاف حضرت رضا و مدايح آن را خوانده مردم را ترغيب و تهييج مينمودند مانند : اغنيا مكه روند و فقرا سوى تو آيند - جان به قربانت اى آقا كه تو حج فقرائى و : در طوس غريب الغربا را صلوات - در شهر نجف نور خدا را صلوات - در كرب و بلا به شمر ملعون لعنت - پس كشتهء شهر نينوا را صلوات .