آن دروازه و نقارهخانهاى شبيه به آن جلو ميدان مشق به دستور سردار سپه بنا شد كه تا اكنون برقرار مىباشد ، اما آن گيرندگى و ظرافت را نتوانست بدست آورد .
4 - دروازه خيابان علاء الدوله : اول فردوسى مشرف به ميدان سپه .
5 و 6 - دروازههاى باغشاه و لالهزار : در زمان خود قاجار براى عبور و مرور واگن برداشته شد و اثرى از آنها نمانده بود .
7 - دروازه ارك : جنوب ميدان ارك كه بر سر در آن نيز نقارهخانه ساخته شده بود .
8 - دروازه نو : بر خلاف نامش دروازه كهنهاى بود در انتهاى بازار عباسآباد كه از دوران صفويه بر جاى مانده مخروبهء آن هنوز باقيست .
9 - سر در الماسيه : انتهاى خيابان باب همايون سردرى دروازه مانند داشت كه باغ اندرون شاهى را به خارج مرتبط مىكرد ، شبيه به ديگر دروازهها و با بسته شدن آن دروازهها ، راه رفت و آمد به اندرون قطع مىگرديد .
دروازههاى اطراف شهر
در هر طرف از جهات چهارگانه شهر سه دروازه نيز وجود داشت كه عبارت بودند از :
شمال : دروازه شميران ( حدود سر پيچ شميران فعلى يعنى محل تقاطع خيابان كورش كبير و شاهرضا ) و دروازه دولت ( محل تلاقى خيابانهاى سعدى شمالى و شاهرضا و روزولت ) و دروازه يوسفآباد ( چهار راه كالج ) .
غرب : دروازه باغشاه ( انتهاى خيابان سپه ) دروازه قزوين ( ميدان قزوين ) و دروازه گمرك ( انتهاى خيابان اميريه رو به ميدان گمرك ) .
جنوب : دروازه خانىآباد ( ميدان خانىآباد در محل تلاقى خيابان خانىآباد يا مولوى با خيابان شوش ) دروازه غار ( فاصل بين خانىآباد و ميدان شوش )
هامش
رضا ( ع ) مىنوازند .