بخش چهارم سيراف امروز از نظر مردمشناسى و فولكلور
اهالى بندر طاهرى ( سيراف قديم ) در حاشيهء خليج فارس و در شمال جادهء شوسهء بندر بوشهر به بندر لنگه در ميان خانههاى خشت و گلى و يا خانههاى جديدتر كه معمولا از آجر ساخته شدهاند زندگى ميكنند . ( ش 1 )
شغل مردان آنها دادوستد و ماهيگيرى و صيفىكارى است و زنان كار خانه را انجام ميدهند و در جمعآورى سوخت كمك ميكنند ، نان مىپزند و بچهدارى و خانهدارى ميكنند . اهالى طاهرى مسلمان بوده و پيرو دو آئين تشيع و تسنن ميباشند . در اين بندر تعداد شيعهها بيشتر از سنىها است . جمعيت فعلى آن بالغ بر 1080 نفر است كه تقريبا در ميان 250 خانه زندگى ميكنند . زبان آنها فارسى است ولى عربى هم به خوبى ميدانند . خوراك اهالى بيشتر خرما - ماهى و نان و انواع آشهاى زمستانى و برنج است كه معمولا زنان ميپزند . هواى اين بندر گرم است . آب آشاميدنى اهالى از چاه تأمين مىشود و اخيرا از چاه عميقى كه در شرق طاهرى حفر كردهاند آب را با لوله وارد بندر طاهرى كردهاند و از آب لولهكشى استفاده ميكنند . محصولات مهم اين بندر خرما - تنباكو و پياز است .
در بندر طاهرى پاسگاه ژاندارمرى - ادارهء گمرك - درمانگاه و دبستان پنج كلاسه و بانك صادرات وجود دارد . در عمق 11 مترى در ميان خليج كه با ساحل سيراف تقريبا يك كيلومتر فاصله دارد كشتيهاى معمولى مىتوانند لنگر اندازند و رفتوآمد كنند . شيوهء آبيارى زمينهاى مزروعى - نام درختان معمول در سيراف بهويژه نخل و شيوهء گردهافشانى نخلها و نام ماهيها و چگونگى صيد آنها با انواع طورهاى ماهيگيرى از مطالبى است كه در اين گفتار آمده است .