قبور تيس و مقايسهء آنها با قبور سيراف
آقاى اقتدارى ضمن شرح بندر تيس « 1 » در كتاب آثار شهرهاى باستانى سواحل و جزاير خليج فارس و درياى عمان صفحهء 662 در مورد قبور سنگى بندر تيس چنين نوشته است : « . . . . . درهء تيس جاى كشت و زرع و در دامنههاى آن جاى دفن اموات بوده است . . . . .
ساكنين تيس قديم يعنى تيس پيش از روزگار اسلامى هم مانند ساكنان سيراف مردههاى خود را در درون صخرهها و بر دامان كوهها و دور از مراكز تجمع شهرى در صندوقهاى سنگى افقى ، عمودى و در جهات مختلف مىخوابانيدهاند . چنان كه بر فراز غالب ارتفاعات كوچك درون درهء تيس يا دامنههاى دو رشته پيله بندكوه و شبانزبند كوه قبرستانهاى سنگى عظيم قديمى وجود دارد ولى در دامنهء پيله بندكوه بيشتر آثار مقابر سنگى وجود دارد و يا بيشتر باقيمانده است » . و نيز در صفحهء 664 همين كتاب آمده است :
« . . . . مقابر سنج كميلى از حيث اندازه قبر و عدم تناسب طول و عرض كه گاهى ممكن است طول قبر به چهار تا پنج متر برسد در حالى كه عرض آن بيش از يك تا يك و نيم متر نيست و پلهكانى بودن آن و ملاحظهء چند مقبرهء اسلامى كه پلكانى و صندوقچهئيست از ساير
هامش
( 1 ) - بندر تيس در سواحل خليج فارس واقع شده و از شهرهاى مكران بشمار ميرود و ساكنين آن از ديرباز بلوچ بوده و با زبان بلوچى سخن ميگويند .