است در تصنيفهاء خويش كز پيش از آنك . . . »
مقدمهء ص ( 13 ) سطر 14 :
. . . و اندر گذشت . . . » اما قصيده ، آنچنان كه در شرح شاگرد ابو الهيثم آمده اصحّ از آنست كه در جامع الحكمتين نقل شده ، زيرا : 1 - نخستين تأليف شخصى است كه سالها شاگرد و ملازم گويندهء قصيده بوده . 2 - مؤلف رسالهء مزبور زمانا اقدم بر ناصر خسرو است . 3 - در جامع الحكمتين ، ناصر خسرو قصيده را آنچنان كه امير بدخشان از حفظ املاء كرده بود نقل كرده ، و بر حافظه اتكائى نيست . در نتيجه در بعض موارد اختلاف شديد در اصل موضوع پيدا شده مانند شرح بيت 63 ( از كتاب حاضر ) .
مقدمه ص ( 15 ) سطر 18 :
و نشوى منسوب است به نشا ( يا نشوى ) .
مقدمه ص ( 15 ) سطر 19 :
و از اعمال اران ( 9 ) ، و نيز « نشوى » نام نخچوان است ( رك : برهان ) و منسوب بدان بايد نشوى باشد .
ص 8 سطر 1 بند 12 :
قس : مقدمهء شاهنامهء ابو منصورى ( برگزيدهء نثر بقلم نگارنده ج 1 ص 11 ) .
ص 12 حاشيه سطر دوم :
بريذايد
A
اضافه شود :
14 نفس سخنگوى : نفس سخن
A
ص 19 حاشيه سطر چهارم :
8 چرا هفت . . . بعد از 8 اضافه شود :
چرا كه . . . بنام ( رسالهء شرح قصيدهء ابو الهيثم توسط شاگرد وى ، نسخهء كتابخانهء مراد ملّا ص
a
40 ) و همين صحيح است طبق شرحى كه در رسالهء مزبور آمده . م . م .
ص 19 سطر 11 :