وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ
و آن كس كه گفت مر پدر و مادر خود را وقتى كه پدر و مادر او را تكليف باقرار بيعت ميكردند
أُفٍّ لَكُما
دورى باد مر شما را
أَ تَعِدانِنِي
آيا وعده ميدهيد مرا
أَنْ أُخْرَجَ
به اينكه مبعوث شوم و در صحراى قيامت زنده بيرون آيم
وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي
و حال آنكه گذشته قرنهاى بسيار پيش از من يعنى امم بسيار پيش از من مردهاند و تا حال هيچيك از آنها زنده نشدهاند پس چگونه مرا زنده كنند
وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ
و حال آنكه پدر و مادر استغاثه كنند از خداى تعالى تا راه حق را به فرزند ايشان بنمايد و يا معنى اينست كه پدر و مادر عبد الرحمن از خداى تعالى فريادرسى خواهند ازو و سخنان بيهودهء او و گويند به او كه
وَيْلَكَ آمِنْ
واى بر تو ايمان بقيامت بيار
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
بدرستى كه وعدهء خداى تعالى در وقوع قيامت راستست و بيقين واقع خواهد شد
فَيَقُولُ
پس گويد آن كس كه
ما هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ
نيست اينكه شما مرا به آن وعده ميدهيد مگر افسانههاى پيشينيان و اباطيل و اكاذيب ايشان
أُولئِكَ الَّذِينَ
خبر
وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُما
است يعنى آن گروه منكرين بعث كه از جملهء آنها پسر ابو بكر است جمعىاند كه