تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحه 450

مر آن ضال را إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ جز اين نيست كه من از بيم‌كنندگانم مر شما را و به غير از ابلاغ و انذار بر من چيزى نيست پس و بال و نكال ضلال و عقوبت آن به من نخواهد رسيد بلكه عايدست بشما كه ضال و گمراهيد وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ و بگو حمد و ستايش من مر ذات مستجمع جميع صفات كمال راست در مقابله نعمت نبوت و توفيق علم و عمل كه مرا داده سَيُرِيكُمْ آياتِهِ زود باشد كه بنمايد خداى تعالى شما را نشانهاى خود را يعنى امير المؤمنين و ساير ائمهء معصومين عليهم السلام را در وقت رجعت فَتَعْرِفُونَها پس بشناسيد و بدانيد كه آنها آيات خداى تعالىاند اما اين شناخت نفعى بشما نرساند . على بن ابراهيم گفته كه دليل بر اينكه مراد از آيات درين جا امير المؤمنين و ائمه معصومين است قول حضرت امير است كه فرموده « و اللَّه ما للَّه آية اكبر منى » و در بعضى نسخ اعظم منى است وَ ما رَبُّكَ و نيست پروردگار تو بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ بى خبر از آنچه شما ميكنيد و مطابق آن جزا خواهد داد و تأخير عذاب بنا بر مصلحتى است نه بنا بر غفلت .