كل شىء خلقه » إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ بدرستى كه او داناست به آنچه ميكنند اولياء او از طاعت و اعداء او از معصيت و بر وفق آن جزا خواهد داد .

مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ ( 89 ) وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 90 ) إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 91 ) وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 92 ) وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آياتِهِ فَتَعْرِفُونَها وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 93 ) مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها هر كه بيايد به نيكويى يعنى بجا آرد كارهاى نيك را و با اين كارها بعرصه‌گاه قيامت قدم گذارد پس مر او راست نيكويى و ثوابى كه ناشيست از آن كارهاى نيك ، بنا بر اين خير بمعنى اصل فعلست نه بمعنى تفضيل و لفظ « منها » مفضل عليه نيست و بعضى كه لفظ خير را مفضل عليه دانسته‌اند بر ايشان چنين اعتراض كرده‌اند كه از جملهء حسنه معرفة اللَّه است و هر گاه « فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها » اينمعنى داشته باشد كه مر او را بهتر از آن معرفتست كه مراد از آن تنعمات بهشت است لازم مىآيد كه لذات بهشت از معرفة اللَّه بهتر باشد و در واقع چنين نيست و در دفع اين اعتراض محتاج بتوجيهات شده‌اند از جمله اينكه حسنه فعل عبد است و ثواب فعل خداى تعالى و فعل خداى تعالى بهترست از فعل عبد ازينجهت كه فعل عبدست و غير ازين توجيهات ديگر نيز كرده‌اند وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ و ايشان كه افعال نيك از ايشان صادر شده از ترس و خوف در روز قيامت ايمنند وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ و هر كه بيايد با كار بد فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ پس انداخته شود رويهاى ايشان