ابن عباس رضى اللّه عنهما گويد . كه چون يوسف اين سخن بگفت جبرئيل دست بر پهلوى وى زده ، گفت : « و لا حين هممت يا يوسف » و نه آنوقت كه همّ كردى ، يوسف گفت :
« وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ »
و من نفس خود را مبرّا و پاك نمىدارم از گناه ، به درستى كه نفس فرماينده است به بدى .
« إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي »
مگر آنكه خداوند من عزّ و جلّ ببخشايد و نگاه دارد .
« إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ »
به درستى و راستى كه خداوند من بخشاينده است و مهربان و عيبپوش و آمرزگار .