و از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت است كه هر كه در دنيا خمر خورد و بىتوبه از دنيا برود ويرا در قيامت زهرهاى عقرب و مار دهند تا بياشامد و چون بنزديك دهن برد هنوز ناخورده گوشت رويش در آنجا افتد و چون بخورد همه اعضايش از يكديگر جدا افتد و عفونتى از او آيد كه اهل عرصات از او نفرت كند پس وى را بدوزخ كشيده بشدت عذاب وى را معذب سازند و نيز آنحضرت لعن كرده است خمر را و فشاره او را و بايع و مشترى آن را و ساقى و آشامندهء او را و خورنده بهاى آن و بردارندهء آن را كه خمر براى وى برند و چون حق تعالى امر فرمود باجتناب خمر و قمار و انصاب و ازلام در عقب آن امر نمود بطاعت و فرمود كه .
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ
و فرمان بريد خداى را در اجتناب خمر و غير آن از منهيات
وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
و فرمان بردارى كنيد رسول او را در جميع آنچه شما را از آن نهى كرده
وَ احْذَرُوا
و حذر كنيد از مخالفت فرمان خداى و رسول
فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا
پس اگر روى بگردانيد از امر و نهى پس بدانيد كه
أَنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
جز اين نيست كه بر رسول ماست رسانيدن روشن يعنى بدانيد كه شما ضررى بر رسول نتوانيد رسانيد باعراض از امر و نهى او چه بر او همين رسانيدن است و آن را بشما رسانيده و و بال و عقوبت نشنيدن آن بشما راجع است نه به او و چون آيه تحريم خمر نازلشد بعضى از صحابه گفتند يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حال برادران ما كه شاربان خمر بودند و حالا شربت مرگ چشيدهاند چون باشد آيه آمد كه .
لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
نيست بر آنان كه ايمان آوردهاند و كردهاند كارهاى شايسته
جُناحٌ فِيما طَعِمُوا
گناهى و وزرى در آنچه خوردهاند
إِذا مَا اتَّقَوْا
چون پرهيز كرده باشند از شرك و ساير منهيات
وَ آمَنُوا
و گرويده و ثبات ورزيده بر ايمان
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و ثابت شده باشند بر عمل صالح
ثُمَّ اتَّقَوْا وَ آمَنُوا
پس ثابت و مستمر باشند بتقوى و راسخ باشند در تصديق بتحريم شرك و ساير منهيات
ثُمَّ اتَّقَوْا
پس مستمر باشند بپرهيزيدن از معاصى
وَ أَحْسَنُوا
و نيكوئى كرده باشند و افعال حسنه
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
و خدا دوست دارد نيكوكاران را غرض از تكرار لفظ ايمان و اتقاء و عمل صالح مبالغه است در كمال ثبات و رسوخ و دوام و استمرار بر آن تا حين رسيدن اجل آوردهاند كه در عام الحديبيه جانوران شكارى در لشگرگاه مسلمانان غلبه كرده بميان رخت و بار و خيمه ايشان در ميآمدند خر وحشى نزد ابو اليسر بن عمرو آمد وى تيرى بر او زد و او را بكشت مردمان او را ملامت كردند كه چرا در