در دستنوشت ، بسهو ، كتابت شده بود : « فلا تقربوا » ؛ از روى قرآن كريم درست گردانيده شد .
( 1479 ) 115 / 8 « بيرون آمذى » .
يعنى : بيرون آمديد .
بنگريد پيشگفتار پژوهندهء كتاب را .
( 1480 ) 115 / 9 « فإذا . . . اللّه » .
الجمعة / 10 .
( 1481 ) 115 / 11 « ان تعتدوا » .
در دستنوشت پس از اين عبارت « عليهم » هم نوشته شده است .
( 1482 ) 115 / 18 « تقوى » .
چنين است در دستنوشت .
نگر : معجم القراءات القرآنيّة ، ج 2 ، ص 191 .
« تقوى » كه ممال « تقوى » ( تقوا ) ست در استعمال فارسى زبانان هست :
« چو نفس ناميه قومي ز لشكرش را ديد * كه پشت پاى زدند از گزاف تقوى را » ( انورى ) « اين تقويم تمام كه با شاهدان شهر * ناز و كرشمه بر سر منبر نمىكنم » ( حافظ / ديوان مصحّح قزوينى ) ( با بهرهگيرى از : لغتنامهء دهخدا ) .
( 1483 ) 116 / 17 « اين از امير المؤمنين - عليه السّلام - روايت كردهاند » .
ژرفنگر در : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ( چ شعرانى ) ، ج 4 ، ص 122 ؛ و : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 253 .
( 1484 ) 116 / 18 « إذا . . . باللّه » .
النّحل / 98 .
( البتّه در قرآن كريم : فإذا . . . ) .
( 1485 ) 116 / 18 « عكرمه روايت كنذ . . . » .
بسنجيد با قول عكرمه در : جامع البيان عن تأويل آي القرآن ، ج 6 ، ص 112 .
( 1486 ) 119 / 20 « و بعضى گفتهاند : امرى حتمست . . . » .
نگر : الكشّاف ، ج 1 ، ص 610 .
( 1487 ) 116 / 25 « موجب وضو » .
ميان اين دو واژه در دستنوشت نشانى گذارده شده و به خطّى كه متأخّر به نظر مىرسد در حاشية لفظ « بطلان » افزوده گرديده است .
گويا كسى كه با مصطلحات فقيهان و طرز عبارتپردازى ايشان نيك آشنا نبوده ، عبارت متن را وافى به مقصود نپنداشته و افزايش « بطلان » را در بايست دانسته است - و العلم عند اللّه .
( 1488 ) 117 / 4 « كتّابها » .
« كتّاب » : مكتب ، جايگاه تعليم كتابت ، آموزشگاه .
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — صفحة 579
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٥٧٩