قرائت مندرج در متن با قرائت مندرج در مصحف متداول تفاوت دارد . در بارهء اختلاف قرائت درين جايگاه ، نگر : مجمع البيان ، ج 1 ، ص 324 .
خوراى ياد كردست كه « ئ » در « جبرئيل » و « ميكائيل » بدون « ء » كتابت گرديده و به كرسي بسنده شده .
( 1437 ) 109 / 21 و 22 « آنانرا كى نافرمانى كنذ » .
چنين است در دستنوشت ، و - به ظاهر - مختصّهاى دستورى و كهن .
( 1438 ) 109 / 23 و 24 « و لو . . . نخزى » .
طه / 134 .
( 1439 ) 110 / 5 « تحدّى كردى » .
قاضى ابو عبد اللّه زوزنى گويد : « التحدّى : از كسى در خواستن كى با تو برابرى كند در كارى تا عجز او فرانماى [ ( فرانمايى ) ] » ( كتاب المصادر ، ص 830 ) .
در المختار من صحاح اللّغة مىخوانيم : « تحدّيت فلانا إذا باريته في فعل و نازعته الغلبة » ( ص 95 ) .
( 1440 ) 110 / 6 « لا يأتون . . . ظهيرا » .
الإسراء / 88 .
( 1441 ) 111 / 7 « شنآن » .
در دستنوشت ، نون داراى سكون است - چنان كه در متن ما .
اينجا از مواضع اختلاف قرائت است ؛ نگر : معجم القراءات القرآنيّة ، ج 2 ص 190 .
قرائت مصحف متداول : « شنئان » .
( 1442 ) 111 / 10 و 11 « اليوم . . . دينا » .
المائدة / 3 .
( 1443 ) 111 / 12 و 13 « اين آيت در غدير خم منزل شذ كى . . . » .
در بارهء ماجراى غدير ، چندان محدّثان و متكلمّان و مفسّران سنّى و شيعى قلم زدهاند كه « كتابشناسى » آن خود اثرى است سترگ .
ما - بسنده گرانه - خواننده را - دست كم - به مطالعهء مجموعهء « الغدير » نوشتهء علّامهء أميني - طاب ثراه فرا مىخوانيم . فراروى خواهندهء تشنهكام دريايى از كتب قديم و جديد هست كه نام برخى - و البتّه تنها شمارى اندك - از آنها جزو مصادر تعليق و تحقيق ما در همين كتابست ؛ و للّه الحمد و له الشّكر .
( 1444 ) 111 / 14 « و بران » .
در دستنوشت ، در اين قسمت ( ظ . ) كاغذى ( ترميمى ) چسبانيده شده ( يا به هر روى ، إمكان قرائت كامل و روشن سلب گرديده ) ؛ زين روى ، از قرائت خويش بىگمان نيستم .
( 1445 ) 111 / 16 « من نه بشما . . . ؟ » .
ترجمهء « أ لست اولى بكم من أنفسكم » ( كشف المراد ، ص 369 ) است .
( 1446 ) 111 / 17 « من كنت . . . مولاه » .
در بارهء اين عبارت شريف ، پيشتر سخن گفتهايم .
( 1447 ) 111 / 18 « كتف » .
چنين است در دستنوشت و صحيح است .
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى ) — صفحة 575
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٥٧٥