گردانيده شد .
( 1369 ) 100 / 5
« وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ »
.
الحديد / 4 .
( 1370 ) 100 / 6 « معنى . . . مراد آنست » .
چنين است در دستنوشت . آيا مصنّف - طاب ثراه - را سهوي دست داده ؟ ( 1371 ) 100 / 9 « او - تعالى - » .
براى فارسى زبانان آوردن عبارت وصفى اينچنينى ، پس از ضمير ، قدرى شگفت مىنمايد . شايد بايد اين كاربرد را از زمرهء اثرپذيرفتگيهاى مصنّف از زبان تازى شمرد .
( 1372 ) 100 / 10 « آمنتم . . . الأرض » .
الملك / 16 .
به جاى « ءأمنتم » - كه در مصحف متداول آمده - ، در دستنوشت آمده : « آمنتم » ؛ و ما - چنانك مىبينيد - همين صورت را آوردهايم .
ضمنا نگر : مجمع البيان ، ج 10 ، ص 488 .
( 1373 ) 100 / 13 « اليه . . . يرفعه » .
فاطر / 10 .
( 1374 ) 100 / 13 و 14 « يدبّر . . . الأرض » .
السّجدة / 5 .
( 1375 ) 100 / 18 « إذ يبيّتوا » ؛ « يبيّتوا » .
چنين است در دستنوشت ؛ البتّه از عكس ما ، چنين دريافت مىشود كه « إذ » در اصل « ان » بوده و قدرى بعدا لبهاش را زائل كردهاند . ظاهر اينست كه با اين ريخت موجود ، همين مراد مصنّف بوده باشد تا شرط را بيان كند ، نه اين كه ريخت اصل عبارت را - و اللّه أعلم .
( 1376 ) 100 / 25 « عنه » .
در بارهء اين قرائت ، نگر : معجم القراءات القرآنيّة ، ج 2 ، ص 160 .
( 1377 ) 100 / 25 « اللّه » .
در دستنوشت : « اللّه » ؛ از روى مصحف شريف درست گردانيديم .
( 1378 ) 101 / 1 « يمنعهم » .
در دستنوشت حرف يكم هيچ نقطة ندارد .
( 1379 ) 101 / 7 « و لا تزر . . . اخرى » .
الأنعام / 164 .
( 1380 ) 101 / 9 « درست كردار است » .
« است » بالاى سطر افزوده شده ؛ به درستى معلوم نيست به خطّ اصلى يا مانندهء آن .
( 1381 ) 101 / 11 « يمينة » .
در دستنوشت ، حرف يكم بىنقطه است .