( 237 ) .
اى آنانك ايمان آورديذ !
« إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ »
خذاى - تعالى - اهل ايمانرا امر مىفرمايذ كى چون به نماز قيام خواهيذ نموذ وضو بسازيذ ؛ و علماء امّت در حكم آيت خلاف كردهاند .
بعضى گفتهاند : اين از عمومى است كى مراد از آن خاص است و آن از آن جمله است كى بيان آن بر رسول است - صلّى اللّه عليه و آله - ؛ و گفتهاند : معنى آيت آنست كى چون شما بىوضو باشيذ ؛ و گفتهاند : بهر نمازى وضويى واجب است ، و اين از امير المؤمنين - عليه السّلم - روايت كردهاند 1483 ، و گفتهاند : مذهب عمر همين بوذ ، و اين هم آن حكم دارذ كى :
« فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ »
1484 .
عكرمه روايت كنذ 1485 كى رسول - صلّى اللّه عليه و آله - بهر نمازى وضو ساختى بعد از آن اين آيت بخواندى :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ »
؛ و بعضى گفتهاند : امرى حتمست 1486 ( 238 ) رسول را - صلّى اللّه عليه و آله - از خذاى - تعالى - كى بهر نمازى وضويى ساختى پس آن را منسوخ كرد .
مصنّف كتاب گويذ : ظاهر قرآن دالّست بر امر حتم امّا ناسخ اين آيت در قرآن نيافتيم .
و بعضى گفتهاند : محمول است بر ندب و استحباب ؛ و بعضى گفتهاند : اى قمتم من النّوم يريد من نوم يوجب الوضوء ، يعنى : مراد خوابى است كى موجب وضو باشذ 1487 ؛ و گفتهاند : إذا قمتم من الطّعام ، و اين بر مذهب آنهاست كى از هرچ به آتش پخته است وضو