تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 562

مساهمون:

ص٥٦٢
از ما مسلمانان و از ما كژراهان و بر خويشتن ستمكاران هستند ، پس هركس مسلمان شود آنان بهينه راه گزينند . 15 -
وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَكانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً .
و اما ستمكاران همگى هيزم دوزخند . 16 -
وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً .
و اگر آنان در راه كفر پايدارى كنند ، ما آنها را آب دولت و نعمت روان كنيم و زندگانى فراخ و خوش به ايشان دهيم ! ( براى آزمايش ) 17 -
لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذاباً صَعَداً .
( ما آن خوشيها را داديم ) تا آنان را بيازمائيم و هركه از ياد خداوند خويش و پرستش او روى گرداند خداوند او را در عذابى سخت افكند . 18 -
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً .
و اينكه سجده‌گاهها ، خاصّ خداوند است پس جز او كسى را مخوانيد و پرستش مكنيد . 19 -
وَ أَنَّهُ لَمَّا قامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً .
و اينكه چون بنده خدا به‌پا خاست كه خدا را پرستش كند ، پريان نزديك بودند از حرص شنيدن قرآن روى هم افتند ! 20 -
قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً .
بگو ( اى پيغمبر ) من خداى خويش را مىخوانم و كسى را با او انباز نگيرم . 21 -
قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً .
بگو به دست من نيست نه پادشاهم و نتوانم شما را گزندى رسانم و نه كارى راست و درخور و به‌چم توانم ! 22 -
قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً .
( اى محمّد ) بگو هيچ‌كس مرا از ( عذاب ) خداى نگاه ندارد ، و هرگز من بازگشتن گاهى و زينهار جائى جز خدا نيابم . 23 -
إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً .
مگر رساندن از خدا و آوردن پيغام او ، و هركس خدا را نافرمانى كند ، او راست آتش دوزخ جاويدان ! 24 -
حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً .
تا آنكه آنچه را بر آنها وعده دادند ببينند ! آرى ، پس آگاه شوند كه سست‌يارتر و اندك‌سپاه‌تر كيست ؟ 25 -
قُلْ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً .
بگو ، من ندانم كه آيا آنچه بشما وعده داده‌اند نزديك است ، يا آنكه خداوند آن را درنگى و هنگامى نهاده است ؟ 26 -
عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً .
خداوند داناى نهان است و كسى را بر غيب خود آگاه نسازد . 27 -
إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً .
مگر آن رسول پسنديده كه خداوند از جلو و از دنبال او فرشتگان را فوج فوج مىفرستد ( با نور و با تقديس تا سخن خدا را گوش دهند و از آن نكاهند و بر آن نيفزايند ) . 28 -
لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً .
تا ( محمد ) بداند كه آنان پيغام خدا را رسانيدند و خداوند خود دانا است بر آنچه نزد آنها است و همهء چيزها را شماره مىكند و چند و چون آن را پيش از آن چيز مىداند .
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 562 | احمد بن محمد ميبدى