شود و گناهانشان بخشوده شود « 1 » .
سورهء - 67 - ملك - 30 - آيه - مكىّ - جزو 29
تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ]
جزو بيست و نهم :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
1 -
تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
بزرگ است و بزرگوار و با بركت در كارسازى و كردگارى ، كه پادشاهى جهان به دست اوست و او بر همه چيز توانا است .
2 -
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ .
آن خدائى كه مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد كه چه كسى از شما نيكوكارتر است ؟ و اوست كه تواند و تاود و مىپوشد و مىآمرزد .
3 -
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرى مِنْ فُطُورٍ .
خدائى كه هفت آسمان را زير و زبر هم آفريد ، در آفرينش خداوند چيزى فروشده ( تفاوت ) نبينى ، چشم خويش را بازگردان ، آيا هيچ شكافى يا گشادى در آسمانها مىبينى ؟
4 -
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خاسِئاً وَ هُوَ حَسِيرٌ .
باز چشم خويش و نگرستن خويش را بازآر ، تا چشم تو از نگرستن و عيب جستن در حال پسماندگى و كمآمدگى پس آيد ، درحالىكه او خود بازمانده و بازايستاده است !
5 -
وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ وَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذابَ السَّعِيرِ .
ما آسمان دنيا را به چراغها بياراستيم و آنها را چنان ساختيم كه شيطانها را از در آسمان برانند و براى آنها عذاب آتش قرار داديم .
6 -
وَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ .
براى آنها كه به پروردگار خويش كافر شدند عذاب دوزخ است كه بد بازگشت گاهى است .
7 -
إِذا أُلْقُوا فِيها سَمِعُوا لَها شَهِيقاً وَ هِيَ تَفُورُ .
چون كافران را در دوزخ افكنند ، صدائى سخت زننده شنوند درحالىكه دوزخ مىجوشد .
8 -
تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّما أُلْقِيَ فِيها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ .
دوزخ مىخواهد از خشم پارهپاره شود ، هرگاه گروهى در آن افكنند ! و عذابسازان پرسند آيا شما را ترساننده نيامد ؟
9 -
قالُوا بَلى قَدْ جاءَنا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنا وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ .
گويند : آرى ، آگاهكننده به ما آمد ، ولى ما او را دروغ زن گرفتيم و گفتيم : خداوند هيچ چيز فرونفرستاده و شما نيستيد مگر در گمراهى بزرگ ! ( كه اين سخنان را مىگوئيد ) .
10 -
وَ قالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ .
و مىگويند اگر ما مىشنيديم و آن را در مىيافتيم ، ما در دوزخيان نبوديم .
هامش
( 1 ) - در عين حال البته نبايد به اميد عفو خداوندى ، گناه كرد و از انجام دادن وظيفه انسانى و تكليف بندگى خوددارى كرد كه خداوند هم خداوند رحمت است هم جبار منتقم و نقمت ! !