( خداوند فرمود ) چگونه بود گرفتن من و سرانجام ترسانيدن من ؟
19 -
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ .
ما فروگشاديم بر آنها بادى سخت و تند در روزى شوم بر جاى و فراخ شرّ !
20 -
تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ .
مردمان را درمىكشيد ، گوئى كه آنها بنهاى درخت خرمايند كه بر زمين افتادهاند !
21 -
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ .
پس چگونه است ( چون ) باشد گرفتن من به عذاب و ترسانيدن آنها ؟
22 -
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ .
ما آسان كرديم ياد گرفتن و خواندن قرآن را ، آيا هيچ پندپذيرى هست ؟
23 -
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ .
قوم ثمود بيمدهندگان را به دروغ گرفتند .
24 -
فَقالُوا أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ .
پس گفتند ، آيا يك نفر از ميان ما ( صالح ) سزاوار آن باشد كه ما او را پيروى كنيم ! پس ما اكنون در گمراهى و خطا و بىهوشى باشيم !
25 -
أُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ .
آيا از ميان ما همه ، پيغام بر او افكندند ؟ نه ، بلكه او ( صالح ) دروغزنى است خودپسند و متكبّر !
26 -
سَيَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ .
آرى ، بهزودى آگاه ( شوند ) كه دروغزن متكبّر كيست ؟
27 -
إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ .
ما فرستندهء ماده شتر ( معجزهء صالح ) بسوى آنها هستيم ، پس تو چشم بر ايشان داشته باش و شكيبائى كن .
28 -
وَ نَبِّئْهُمْ أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ .
به آنان خبر كن كه آب ميان ايشان و شتر بخشبندى شده و هر آشاميدنى به آن آماده شده ، يك روز بهرهء شتر و يك روز بهرهء ايشان باشد .
29 -
فَنادَوْا صاحِبَهُمْ فَتَعاطى فَعَقَرَ .
پس مرد خويش را ( قدارنام ) آواز دادند و بازخواندند ، و او شتر را دست برد و پى زد .
30 -
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ .
پس چون باشد گرفتن من و ترسانيدن من آنان را ؟
31 -
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً فَكانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ .
ما يك بانك سخت به آنها فرستاديم پس آنها مانند برگ ريز كه با آن سايهبان مىسازند گشتند ! ( و بر زمين افتادند )
32 -
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ .
ما خواندن و ياد گرفتن آن قرآن را آسان كرديم پس آيا پندپذيرى هست ؟
33 -
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ .
قوم لوط بيمدهندگان را دروغگو خواندند !
34 -
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ .
ما بر ايشان سنگ باريديم مگر كسان لوط را كه در آخر شب آنان را بيرون برديم و نجات داديم .
35 -
نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ .
نيكوكارى از نزد ما است كه اينگونه سزا مىدهيم