گردانند ( و از آن غافل نشينند و نپذيرند و گويند اين جادوئى است شدنى !
3 -
وَ كَذَّبُوا وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ وَ كُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ .
رسول خدا را دروغزن گرفتند و به راه هواى نفس خويش رفتند ( كه كافر شدند ) و هر كارى آخر در جاى خود آرام مىگيرد .
4 -
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنَ الْأَنْباءِ ما فِيهِ مُزْدَجَرٌ .
درصورتىكه ايشان را از خبرهاى پيشينيان خبرى آمد كه جاى آن هست كه از تكذيب آن بازايستند ! و از كفر بر كنار شوند !
5 -
حِكْمَةٌ بالِغَةٌ فَما تُغْنِ النُّذُرُ .
با آنكه سخن راست و بر جاى خود رسيده است ولى به چه كار آيد بيم نمودن و بيمدهندگان از گروهى كه نمىخواهند ايمان آورند ؟
6 -
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ ،
پس محمّد ، از ايشان روى گردان و فروگذار آن روز كه بازخواننده آنها را به چيزى دشوار و ناپسند بازخواند .
7 -
خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ .
درحالىكه چشمهاى آنان فروشكسته و فروشده ، از گورها بيرون آيند مانند ملخها كه مىپراكنند !
8 -
مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ .
درحالىكه با چشمهاى دورمانده بسوى اسرافيل مىشتابند و كافران مىگويند : اين روز دشوارى است !
9 -
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ .
پيش از اينان قوم نوح پيغام را دروغ شمردند و بندهء ما را دروغزن گرفتند و گفتند او ديوانه است و او را مىترسانيدند و مىراندند !
10 -
فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ .
پس نوح خداى خويش را خواند و گفت : من شكست يافتم ، مرا و دين مرا يارى كن .
11 -
فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ .
پس درهاى آسمان را بازگشاديم با آبى سختبار و زوردار .
12 -
وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ .
و ما چشمههاى زمين را برگشاديم پس آبها بهم آمد و بر كارى و فرمانى كه ساخته و بازانداخته بود درهم رسيد !
13 -
وَ حَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ .
و نوح را بر كشتى از تخته و ميخها و تنابها سوار كرديم .
14 -
تَجْرِي بِأَعْيُنِنا جَزاءً لِمَنْ كانَ كُفِرَ .
كه به ديدار دو چشم ما بر آب مىرفت ، اين است پاداش آن مرد خدا كه به او كافر شدند !
15 -
وَ لَقَدْ تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ .
ما آن كشتى را نشانى از خود درين جهان گذاشتيم ، آيا هيچ پندپذيرى هست ؟
16 -
فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ .
پس چگونه باشد عذاب من و سرانجام ترسانيدن من ؟
17 -
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ .
ما قرآن خواندن و ياد گرفتن آن آسان ساختيم ، پس آيا جويندهء دانش و پندگيرندهاى هست ؟
18 -
كَذَّبَتْ عادٌ فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ .
قوم عاد ، رسول خود را دروغگو گرفتند پس