30 -
قالُوا يا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ .
پريان گفتند : اى كسان ما ، ما كتابى شنيديم كه پس از موسى فروفرستادهشده كه گواهكننده و استوار گيرندهء هر كتابى است كه پيش از آن فرستادهاند ، كه راه راست مىنمايد ، و بسوى راه راست رهبرى مىكند .
31 -
يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ .
اى قوم ، پاسخ گوئيد خوانندهء خدا را و به او ايمان آوريد كه گناهان شما را مىآمرزد و شما را از عذاب دردناك پناه ( زنهار ) مىدهد .
32 -
وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ .
هركس خوانندهء خدا را پاسخ نگويد او در زمين از خداى پيش نشود و فرود از خداى يگانه او را يارانى نباشد و آنان در گمراهى آشكارند .
33 -
أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى بَلى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
آيا نمىبينند كه خداى يگانه آسمانها و زمين را آفريد ؟
و در آفريدن آنها وامانده و خسته نشد ، و او توانا است بر آنكه مرده را زنده كند ، آرى ، او بر هر چيزى توانا است .
34 -
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ .
آن روز كه آتش به كافران بنمايانند ، ايشان را گويند : آيا آنچه مىبينيد راست نيست ؟ گفتند : آرى ، به خداى ما سوگند كه راست است . فرشته گويد : پس عذاب را بچشيد به سبب آنچه كافر شديد .
35 -
فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ .
شكيبائى كن ( اى محمد ) چنان كه رسولان صاحب عزم و درست آهنگ ، شكيبائى كردند . و مشتاب آنها را به صواب خواستن ، گوئى آنها آن روز را كه به آنان وعده دادهاند مىبينند و گوئى ( در گور ) نبودند مگر ساعتى از روز ! اين سخن پند است و نيست و نابود نخواهند شد مگر گروه نابكاران !
تفسير ادبى و عرفانى
سوره 46 آيه 20
20 -
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ .
آيه . مفهوم آيت اين است كه هركه طيّبات و لذّات دنيا به كار دارد از ناز و نعيم آخرت بازماند ، و هركه سود خود را در تنعّم دنياى فانى جويد ، تنعّم جاودانى در سراى باقى بر خود به زبان آورد !
آن مهتر عالم و سيّد فرزند آدم خاتم پيغمبران مقتداى جهانيان ( ص ) چون دانست كه لذّات و شهوات دنيا را سودى حاصل نيست و جوينده و خواهندهء آن جز نادانى غافل نيست ، از آن اعراض كرد و به قدر احتياج و ضرورت اكتفا نمود ، و فقر و فاقه را اختيار كرد .
خبر درست از عايشه نقل شده كه حضرت محمد ( ص ) بر تخت نخوابيد و از نان جو سير نخورد ! گاه