تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى ) — صفحة 23

مساهمون:

ص٢٣
بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ .
ايمان آوريد به آنچه فروفرستاديم از كتاب و پيغام كه گواه‌كنندهء كتاب شما است ! و نخستين كافر به اين كتاب مباشيد و آيات مرا به اندك بهاء مخريد و رشوت مستانيد تا سخنان مرا پنهان كنيد و از خشم من و عذاب من بپرهيزيد « 1 » . 42 -
وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ .
حق را به باطل مياميزيد و راستى و حق را ( پيغمبرى محمد ) كتمان نكنيد درحالىكه شما مىدانيد ( كه او رسول خدا است ) . 43 -
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ .
نماز را بر پا كنيد و زكات بدهيد و با نمازگزاران نماز گزاريد . 44 -
أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ .
مردم را به نيكى امر مىكنيد و خود را فرومىگذاريد و فراموش مىكنيد درحالىكه كتاب مرا مىخوانيد آيا پس در نمىيابيد ؟ 45 -
وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ .
يارى بخواهيد به شكيبائى و نماز كه اين بارى گران و امرى بزرگ است مكر بر شكسته‌دلان و تيمارداران و فروتنان « 2 » ! 46 -
الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِلَيْهِ راجِعُونَ
، آنان كه يقين مىكنند خداى خويش را ملاقات خواهند كرد و بىگمان مىدانند كه ايشان بسوى او بازخواهندگشت ! 47 -
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ .
اى فرزندان اسرائيل به ياد آريد نعمتى و نيكوئى كه من بشما دادم و نواختى كه بر شما كردم و شما را بر جهانيان روزگار خود بيشتر فزونى دادم . 48 -
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ .
بپرهيزيد از روزى كه هيچ كس به كار كس ديگر نايد و از هيچ تن شفاعتى پذيرفته نشود و از هيچ كس فدائى نستانند و وى را باز نفروشند و نه خداوند آنها را يارى دهد !

( تفسير ادبى و عرفانى )

40 -
يا بَنِي إِسْرائِيلَ . . . :
اشارت است به لطف و كرم حق با بندگان و مهربانى بر ايشان ، منّت مىنهد بر ايشان كه منم خداوند كريم و سپاس‌دارنده و بنده بخشاينده ، و به هر جفائى به نيكى پيش آينده ، و بنده را به همهء گناه با مدح خود خواننده و شكر نعمت خود از وى خواهنده ، كه فرمود :
اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ
- اى فرزندان اسرائيل شكر نعمت من بگذاريد و حق نعمت من بر خود بشناسيد ، تا مستحق زيادت گرديد و نيك‌نام و بهروز شويد . فرق ميان بنى اسرائيل با امّت محمد آنكه به آنها گفت : نعمت مرا ياد داريد به اينان فرمود : مرا ياد داريد ! آنان را نعمت داد و اينان را محبّت ! آنان را به شهود نعمت از خود بازداشت و اينان را به شرط محبّت با خود بداشت !
هامش
( 1 ) اصل تقوى پرهيزكارى است و متقيان سه گروهند : مهينه ، ميانه ، كهينه . مهينه آنست كه نعمت به شكايت نيالايد ، ميانه آنست كه خدمت بر ريا نيالايد و كهينه آنست كه توحيد خود به دام شرك نيالايد . ( 2 ) خداوند به صبر يعنى روزه امر كرد تا شره و حرص از ميان ببرد و به نماز فرمان داد تا خشوع و خضوع آرد .