[ آيات 178 - 169 ]
( تفسير لفظى )
169 -
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ .
البته مپندار كه آنان كه در راه حق كشته شدند ، مردهاند ! نه ، بلكه نزد خداى خويش زنده و روزى داده مىشوند !
170 -
فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ .
آن شهيدان شادند به آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده و شادى مىبرند به كسان ايشان كه هنوز زندهاند از بعد از ايشان ، كه بر ايشان ترسى نيست و براى ايشان اندوهگين نباشند .
171 -
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ .
شادى مىبرند به نواخت و فزونى از خداوند و اينكه او مزد گروندگان را ضايع نگذارد .
172 -
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ .
كسانى كه خدا و رسول را ( در دعوت بدر كوچك ) پاسخ نيكو دادند با آنكه به آنها زخم و خستگى ( در جنگ احد ) رسيده بود براى اين كسان كه اطاعت رسول خدا كردند و پرهيزكار شدند ، نزد خداوند مزدى بزرگ است .
173 -
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ .
كسانى كه مردم به ايشان گفتند سپاهى از مردم گرداگرد شما هستند و شما از آنها بترسيد ، در عوض ترس ، ايمانشان زيادتر شد و همگى گفتند خداى ما را بسنده است و نيك كاردان و كارپذير است « 1 » .
174 -
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ .
پس بازگشتند به نعمت و نيكوئى از سوى خداوند و زيادتى افزون از تجارت كه بدون هيچ بدى دارا شدند و بر پى راه خشنودى خداوند افتادند و خدا با فضل و بزرگوار است .
175 -
إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
همانا اين ديو مردم بود كه خودهاشان را مىترسانيد و شما از آنها مترسيد و از من ترس داشته باشيد اگر گرويدهايد .
176 -
وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ .
مبادا كسانى كه در كفر مىشتابند تو را اندوهگين كنند ، آنان زيانى به خداوند نرسانند و خداى خواسته كه آنها بهرهاى از آخرت نداشته باشند و در عذاب بزرگ گرفتار شوند .
177 -
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
كسانى كه كفر را بجاى ايمان خريدند زيانى به خداوند نخواهند داشت بلكه خود دوچار عذاب دردناك خواهند بود .
178 -
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ .
اى پيغمبر گمان مبر اينكه ما فرا مىگذاريم كافران را و به آنان مهلت مىدهيم براى ايشان
هامش
( 1 ) حضرت رضا ( ع ) به نقل پدر از پدر تا حضرت على ( ع ) روايت كند كه آن حضرت روزى خطبهء خوانده و شنوندگان را ترغيب بر جهاد فرموده كسى پرسيد : فضيلت جهاد و جنگ در راه حق چيست ؟ گفت : در يكى از غزوهها بر شترى با رسول خدا سوار بوديم فرمود : همينكه بندهاى عازم جهاد شود خداوند برائت او را از آتش مىنويسد و چون آمادهء جنگ شود به فرشته فخر فروشد و چون با خويشان وداع كند گناهانش آمرزيده شود .