كنند به شما ، بكشيد ايشان را . چنين باشد جزاى كافران .
192 - اگر باز ايستند از جنگ ، به درستى خداى آمرزگارست رحمتكننده .
193 - و كارزار كنيد به ايشان تا نباشد كفر فتنه ، و باشد دين خداى اگر بازايستند نيست ستمى مگر بر ستمگاران ، يعنى مكافات .
194 - ماه حرام به بدل ماه حرام است « 1 » ، و حرمتها را برابر است . هركه ستم كرد بر شما ، مكافات كنيد بر او مانند آنكه ظلم كردند بر شما ، و بترسيد از خداى ، و بدانيد كه خداى با پرهيزگاران است .
195 - و هزينه كنيد اندر راه خداى و ميفكنيد « 2 » با دستهاى خود را سوى هلاكت ، و نيكويى كنيد ؛ به درستى كه خداى دوست مىدارد نيكوكاران را .
196 - و تمام كنيد حج را و عمره را ، خداى را . اگر در راه باز داشته شويد شما آنچه آسان شود از هدى بفرستيد ، و بمستريد سرهاى شما را تا برسد هدى جايگاهش را . هركه باشد از شما بيمار يا بود او را رنجورى از سرش ، فديهاى [ بايد ] ، يعنى كفارت از روزه سه روز ، يا صدقهء شش درويش ، يا گوسفندى كه بكشد . چون ايمن شديد ، هركه تمتع گرفت به عمره از بهر حج ، آنچه آسان شود از هدى بكشد .
هركه نيابد ، روزه دارد سه روز در حج ، يعنى روزهاى حج . و هفت روز ، چون باز گرديد شما . آن ده روز باشد تمام . آن آن را لازم شود ، كه نهباشد اهل آن حاضر مزكت حرام « 3 » ، و بترسيد از خداى ، و بدانيد به درستى خداى سخت عقوبت است .
197 - وقت حج ماههاى معلوم است . هركه واجب كند بر خويشتن اندران ماهها حج . نيست صحبتكردن با زن ، و نكند فسق « 4 » و نه خصومت با كسى اندر حج ، يعنى چون احرام بندد . و آنچه مىكنيد از نيكى ، مىداند آن را خداى . و توشه برداريد كه به درستى بهترين توشهها پرهيزگارى و ترسكارى [ است ] ، و بترسيد از من اى خداوندان عقل .
هامش
( 1 ) . در حاشيه آمده است : يعنى اگر شما ما [ ه ] حرام جنگ كنيد ما نيز كنيم .
( 2 ) . متن : ميكنيد .
( 3 ) . در حاشيه چنين آمده : يعنى از اهل مكه نباشد .
( 4 ) . در حاشيه : يعنى صيد نكند و بقول دشنام ندهد .