ماننده شد دلهاى ايشان ، به درستى پديد كرديم حجتها گروهى را كه يقين دارند .
119 - ما فرستاديم ترا به راستى بشارتدهنده و بيمكننده ، و نهپرسند ترا از ياران دوزخ .
120 - و نه خشنود باشند از تو جهودان و نه ترسايان ، تا متابعت نكنى ملت ايشان . بگوى به درستى راه خداى ، آن است راه راست . و اگر پيروى كنى آرزوهاشان ، پس آنكه آمد به تو از دانش ، نباشد ترا از خداى از دوستى و نه يارىكننده [ اى ] .
121 - آن كسانى كه فرستاديم ايشان را نامه ، همىخوانند او را سزاى خواندن آن ، ايشانند كه مىگروند بدان ؛ و هركه نگرود بدان ، ايشان باشند كه ايشان از زيان كارانند .
122 - اى فرزندان يعقوب ، ياد كنيد نعمت من آنكه منت نهادم بر شما و من فضل دادم شما را بر جهانيان .
123 - و بترسيد از روزى كه نه جزا دهند تنى را از تنى چيزى ، و نهپذيرند از ان داورى ، و نه سود كند آن را شفاعتى ، و نه ايشان را يارى دهند .
124 - و چون آزمون كرد ابراهيم را خداى او به سخنانى ، تمام كرد آن را . گفت كه : من كردم ترا مردمان را پيش رو . گفت : و از فرزندان من . گفت : نهرسيد امامى دادن ستمگاران را .
125 - و چون بكرديم خانهء كعبه را ثوابگاهى مردمان را و ايمنگاهى ؛ و بگيريد از جايگاه ايستادن ابراهيم نمازگاهى ؛ و عهد گرفتيم با ابراهيم و اسماعيل [ كه ] پاك كنيد شما دو خانهء من طوافكنندگان را و پرستندگان را و ركوع و سجودكنندگان را .
126 - و چون گفت ابراهيم : يا رب ، بكن اين مكه را شهرى ايمن ، و روزى ده اهل او را از ميوهها ، هركه آن را بگرويد ازيشان به خداى و به روز آخرت . گفت خداى : و هركه كافر شود ، برخوردارى دهم او را اندك . پس بيچاره كنم او را سوى عذاب آتش و بد جاى باز شدن است .
127 - و چون برداشت ابراهيم بنيانها از خانه ، و اسماعيل ، خداى ما بپذير از ما
بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة 102
مساهمون: محمد روشن
ص١٠٢