خضرت آن : يا « 1 » علامت احتراق . و يا افراط برودت و بطلان حرارت غريزيه است .
و سواد آن نيز مانند خضرت ، علامت يكى ازين دو باشد .
و فرق ميان خضرت و سواد از احتراق و يا از برد مفرط ، از آثار متقدّمه و حالات مختصّه به هر يك مىتوان در يافت نمود .
فصل سوم [ از باب پنجم از ركن چهارم از مقالهء اولى ] : در بيان رايحهء نفث
بدان كه : نفث منتن ، علامت عفونت مادّه . و بى نتنى ، علامت بُعد آن از عفونت و حموضت رايحه ، دليل برودت آن است .
فصل چهارم [ از باب پنجم از ركن چهارم از مقالهء اولى ] : در بيان طعم نفث
بدان كه : حلاوت آن ، دليل غلبهء خون و يا « 2 » بلغم معتدل طبيعى است و فرق ميان آن هر دو به لون آن نمايند .
اگر « 3 » سرخ است دموى است و اگر نه « 4 » بلغمى سفيد ، و بىطعمى آن علامت بلغم معتدل و شورى آن ، دليل بلغم مالح و علامت تأثير حرارت در رطوبت .
و شدّت حرافت و تيزى كه تجاوز از شورى كرده ، علامت كمال غلبهء حرارت .
هامش
( 1 ) . ب : با .
( 2 ) . ب : ( يا ) حذف شده .
( 3 ) . ب : كه اگر .
( 4 ) . الف : ( نه ) حذف شده .