بيتالمقدس ، عمان ، طبريه ، بعلبكّ ، دمشق ، حلهء كوفه « 1 » ، نجف اشرف ، بغداد شريف ، كربلاء معلّى ، مداين ، باب العراق ، واسط ، بصره ، اهواز ، شوشتر ، اصفهان ، نوبندگان ، ابرقوه ، فيروزآباد ، شيراز ، ملتان ، كرمان ، قندهار ، سيالكوت ، لاهور ، شاهجهانآباد دهلى ، تهانير ، كولكنده .
اقليم چهارم
غانه ، تون ، هرات ، قم ، رى ، ساوه ، كشمير ، همدان ، حلب ، رقّه ، مشهد مقدّس ، نيشاپور ، بسطام ، طالقان ، استراباد ، سبزوار ، بلخ ، قزوين ، بدخشان ، مراغه ، مرو ، تبريز ، اردبيل ، نخجوان ، كاشان .
اقليم پنجم
سمرقند ، بيكنت ، بخارا ، تبّت ، بردعه ، سماخى ، خجند ، ختن ، باب الأبواب ، ايلاق .
اقليم ششم
حلقبه ، ينبلويه ، بندقيه ، ابرو ، هرقله ، الان ، قاراب ، شلخ ، كاشغر ، بيش بالغ ، قراقرم ، خان بالغ .
اقليم هفتم
اقحا كرمان ، قرقر ، طون ، حرّان ، اكله .
[ احوال بلاد خط استواء ] :
بدان كه هر بلدى كه بر خطّ استواء واقع باشد ، دايرهء معدّل النّهار بر سمت الرأس آن بلد بگذرد . و دو قطب معدّل النّهار بر افق بوده و « دايرهء افق » جمله مدارات يومى را به دو نيمه كند و يك نيمه ظاهر باشد و ديگر نيمه خفى و به اين سبب شب و روز هميشه متساوى باشد .
هامش
( 1 ) . الف : حلمهء كوفه .