أَوْلادُهُمْ
. . . « 1 » ، و باز فرمود :
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا
« 2 » ، و اگر از چيزى از آن ترسيدى زندگى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را به خاطر آور كه قوتش جو بود و شيرينىاش خرما و سوختش شاخهء درخت خرما - آن هم در صورتى كه مىيافت - و هر گاه به مصيبتى گرفتار آمدى ، به ياد بياور داغ رسول اكرم را كه خلايق هرگز به چنين داغى گرفتار نيامدهاند .
سخنرانى پندآموزى از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
[ 190 ] امام باقر عليه السّلام فرمود : از جابر بن عبد اللَّه شنيدم كه مىگفت : روزى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر ما گذر كرد و ما در انجمنى بوديم . حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر ناقهاش سوار بود . اين رويداد پس از زمانى بود كه حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از حجّة الوداع بازمىگشت . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ايستاد و سلام كرد و ما هم پاسخ سلام او را داديم . سپس فرمود : چگونه است كه من مىبينم دوستى دنيا بر بسيارى از مردم چيره شده تا جايى كه گويى مرگ در اين دنيا براى ديگران ثبت شده و اين گروه ، جاويدانند ، و پندارى در اين جهان ، حق بر ديگران بايسته شده ، و تا جايى كه گويى از خبرهاى مردههاى پيش از خود نه چيزى شنيدهاند و نه ديدهاند . راه آنان ، همان راه مردم مسافر و در حال كوچ است كه مرگ به زودى به سراغ آنها آيد و خانهء آنها گورشان گردد و ديگران ارثشان را بخورند . آنها چنين مىپندارند كه پس از مرگ ايشان جاودان خواهند ماند . هيهات هيهات ، آيا پسينيان آنها از پيشينيانشان پند نمىپذيرند ؟ ! آنها هر پند آموزى را كه در كتاب خدا بود نياموختند و در طاق نسيان نهادند ، و از هر سرانجام بدى آسوده به سر بردند و از رويدادهاى سخت و حوادث مهلك نهراسيدند . خوشا به حال كسى كه ترس از خدا او را از ترس مردم بازداشت ، و خوشا به حال كسى كه پرداختن به عيوب خود ، او را از پرداختن به عيوب
هامش
( 1 ) « اموال و اولاد ايشان تو را به شگفتى نيفكند » ( سورهء توبه / آيهء 55 ) .
( 2 ) « اگر زنان و مردانى از آنها را از يك زندگى خوش بهرهمند ساختهايم تو به آنها منگر » ( سورهء طه / آيهء 131 ) .