[ 1596 ]
باب [ بيست و ششم ] : اندر امراض اظافير
ظفر ، ناخن را گويند و اظافير ، جمع اوست . و اين باب ، مشتمل بر چند فصل است :
[ 1597 ]
فصل [ اول ] : در برص الاظفار
وى ، سپيدى است كه به ناخن ظاهر شود همچون برص . و سبب او ، رطوبتى غليظ فاسد بود كه زير ناخن درآيد .
علاج : استفراغ بدن كنند اگر حاجت باشد و اين ادويه ضماد سازند : زفت رطب ، علك الانباط ، خاكستر سم بز ، بيخ نى . ديگر : زرنيخ ، تفسيا ، ذراريح و دبق به سركه به هم سرشته بر ناخن نهند . ديگر : ترمس و جوز السّرو به سركه سرشته يا به دردىّ سركه بمالند . ديگر :
تخم حلبه و تخم كتان كوفته به عسل طلا كنند .
[ 1598 ]
فصل [ دوم ] : در صفرة الاظفار
« 1 » سبب زردى ناخن ، قلت خون است و غلبه صفرا .
علاج : تخم جرجير و سركه طلا كنند و تقليل صفرا نمايند .
هامش
( 1 ) . معالجات واعظى :Yellowness of the nial.