اعيا : درماندن و مانده شدن . ( منتهى الارب ) دشوار شدن كار بر كسى و درمانده كردن كسى را در كار . ( آنندراج )
اغلظ : درشتتر ، سطبرتر ، صفت تفضيلى از غلظت ، غليظتر . ( آنندراج )
افاقه حاصل شدن : به هوش آمدن . ( لغت نامه دهخدا )
افراط : زيادهروى . ( آنندراج )
افساد : فاسد كردن ، از بين رفتن . ( آنندراج )
افواه : دهانها . ( منتهى الارب )
افيد : صفت تفضيلى از فايده ، مفيدتر . ( آنندراج )
اقراص : جمع قرص ، حبها . ( آنندراج )
اقرب : صفت تفضيلى از قريب ، نزديكتر . ( آنندراج )
اقوى : صفت تفضيلى از قوى ، قوىتر . ( آنندراج )
اكابر : جمع اكبر ، بزرگان . ( آنندراج )
اكتحال : سرمه كشيدن به چشم . ( منتهى الارب )
اكثف : صفت تفضيلى از كثف ، تيرهتر ، ستبرتر ، كثيفتر . ( لغت نامهء دهخدا )
اكحال : جمع كحل ، سرمه . ( لغت نامهء دهخدا )
اكل : خوردن ، تناول كردن . ( منتهى الارب )
اكليل : تاج . ( منتهى الارب ) چتر گونهاى كه در برخى از گياهان بر سر گياه پيدا شود حامل بزر يا ثمر آن و آن را به فارسى تاج گويند . ( لغت نامهء دهخدا )
امتزاج : آميخته شدن . ( منتهى الارب )
امتناع : باز ايستادن ، سرباز زدن . ( منتهى الارب )
امرود : گلابى . ( آنندراج )
امزجه : جمع مزاج ، خلطها . ( آنندراج )
املس : هموار ، نرم . ( لغت نامهء دهخدا )
انتعاش : برانگيختن و تحريك كردن قوى
انتفاع : بهره و نفع بردن . ( آنندراج )
انتهاز : فرصت شمردن . ( منتهى الارب )
انجذاب : كششپذيرى و كشيده شدن . ( منتهى الارب ) و باشد كه مادهء آماس را مددى به دو پيوندد كه اين پيوستن مدد را انجذاب گويند . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 39 )
رساله افيونيه ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
ص١٧٣