استبعاد : دورى كردن . ( آنندراج )
استحاله : حركت جوهر در كيفيّت خود و تغيير آن با باقى ماندن ذرّات جوهر است ؛ مانند آنكه آب گرم شود و موى سپيد گردد . زيرا جوهر آب و موى باقى مانده و سردى آب و سياهى موى ديگرگون شده است . ( تعليقات مفتاح الطّب ، ص 65 )
استداره : گردينگى ، مدوّر بودن . ( آنندراج )
استرخا : سستى . ( آنندراج )
استعانت : يارى گرفتن . ( آنندراج )
استقرا : شناختن شىء كل به جميع اشخاص آن . ( لغت نامهء دهخدا )
اسعاد : زياد برآمدن و بالا رفتن . ( منتهى الارب )
اسفار : جمع سفر ، مسافرتها . ( آنندراج )
اسكار : مست گردانيدن . ( منتهى الارب )
اسلم : صفت تفضيلى از سلامت ، سالمتر ، درستتر ، سليمتر . ( لغت نامهء دهخدا )
اشتعال : افروخته شدن آتش . ( آنندراج )
اشد : صفت تفضيلى از شديد ، شديدتر . ( آنندراج )
اشربه : جمع شراب ، هرچه از مايعات نوشيده شود . ( آنندراج )
اصحّا : جمع صحيح ، مردمان صحيح و تندرست . ( منتهى الارب )
اصعب : صفت تفضيلى از صعب ، سختتر ، دشوارتر ، ( منتهى الارب )
اصلح : صفت تفضيلى از صالح ، صالحتر ، احسن و شايستهتر . ( آنندراج )
اصناف : جمع صنف ، گونه ، گروه . ( آنندراج )
اضرار : ضرر رساندن . ( لغت نامهء دهخدا )
اضراس : جمع ضرس ، به معنى دندان . ( منتهى الارب ) نام ديگر دندانهاى آسيا به معنى طواحن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 141 )
اضعاف : ضعيف كردن . ( آنندراج )
اطبّا : جمع طبيب ، پزشكان . ( آنندراج )
اطليه : طلا كردن ، رجوع شود به طلاء . ( لغت نامهء دهخدا )
اعانت كردن : يارى دادن ، مظاهرت كردن و پشتيبانى كردن . ( منتهى الارب )
اعمال : كار فرمودن و در كار آوردن ، كار بستن . ( منتهى الارب )
رساله افيونيه ( فارسى ) — صفحة 172
مساهمون: عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
ص١٧٢