يازدهم : جهت نقرس مفيد است چون بكوبند و با شراب ضماد كنند .
دوازدهم : بر خصيه متورّم ضماد كنند « 1 » .
سيزدهم : جهت پستان زنان كه در حين نفاس ورم كند .
چهاردهم « 2 » : از بزر البنج سفيد هرگاه طبيخ كنند و به آن طبيخ مضمضه كنند ، درد دندان را فايده دهد « 3 » .
پانزدهم : گاه باشد كه در ادويهء مسمنه داخل كنند ؛ چه خون در اعضا منعقد مىسازد و منجمد مىكند و اين گفتهء استاد شيخ ابو على سينا است « 4 » .
شانزدهم : اگر چنان كنند كه دود او به دندان دردناك رسد از ماسوره يا قمعى كه باشد وجع دندان فرو نشيند و كرم را بكشد « 5 » .
هفدهم : اگر سوراخ دندان را پر كنند چون كوفته باشند و سحق نموده با قطران آميخته ، درد ساكن كند « 6 » .
هجدهم : تسكين اوجاع و خلع و قولنج و غيره را نافع است .
نوزدهم : بر برص طلا كردن نافع است .
بيستم : مقوّى اعضا است .
القصه تسكين اوجاع را نافع است هر وجعى كه باشد جهت تخدير .
( بيست و يكم : هرگاه سه برگ يا چهار برگ او به شراب بياشامند ساكن كند القيانوس را و آن تبى است كه در او گرمى و سردى معا باشد .
هامش
( 1 ) . ل و آ : همين خصيه كه متورم باشد ضماد كنند نافع است
( 2 ) . آ : چهاردهم : او را به ادويهاى كه مسكن اوجاعند ضماد كنند نافع يابند .
( 3 ) . اين شماره در نسخهء آ در خاصيّت بيستم ضبط شده است : مصحّح
( 4 ) . آ : شيخ ابو على ذكر كرده كه بذر البنج سفيد داخل در ادويه تسمين كنند جهت [ آنكه ] خون را در اعضاء منجمد و منعقد مىسازد . اين خاصيّت در نسخهء آ در خاصيّت بيست و يكم ضبط شده است : مصحّح
( 5 ) . آ : هرگاه بذر البنج را دود كند و دود آن را در قمعى چنان سازند كه به دندان رسد تسكين دهد . اين خاصيّت در نسخهء آ در خاصيّت بيست و سوم ضبط شده است : مصحّح
( 6 ) . ل و آ : مورد هفدهم در نسخهء ل در مورد بيست و پنجم به اين بيان آمده است : هم او [ اسحق بن عمران ] گويد كه هرگاه سحق كنند بزر البنج را تنها و به قطران معجون سازند و سوراخ دندان را به آن پر كنند نفع دهد و درد ساكن گرداند