نطولى كه وسواس و ماليخوليا را نفع دهد
: صفت : بنفشه ، گل نيلوفر دريايى ، بيخ خطمى ، برگ بيد كشك ، جو ، برگ كاهو ، برگ عنب الثّعلب ، برگ خبّازى ، همه موافق هم با آنچه ميسّر شود ، به دستورى كه مذكور شد ، بجوشانند و صاف كرده ، در آفتابه كنند ، اندك اندك نيم گرم بر سر ريزند .
نطولى كه صداع ريحى را دفع كند
: صفت : بابونه ، اكليل ، شبت ، حلبه ، سداب ، تخم كرفس ، رازيانج ، كمون كرمانى ، همه را على السّويه به دستورى كه مذكور شد ، بجوشانند ، صاف كنند ، در آفتابه كرده ، كمكم بر سر ريزند .
حرف الواو
ورد مربّى
: به فارسى گلقند گويند . معده را قوّت دهد . طبيعت را نرم گرداند . صفت : برگ گل سرخ تازه قيمه كرده يا كوفته ، يك من ، قند سفيد سوده دو من ، به هم آميخته ، به دست بمالند ، و چهل روز در آفتاب نهند .
ورد سفرجل مربّى
: به فارسى گلقند گلبه گويند . دل و دماغ و معده گرم را قوّت دهد و اسهال صفراوى را سودمند آيد . صفت : برگ گل به نيم من قند سفيد سوده يك من به هم آميزند و چهل روز در آفتاب نهند .
ورد تفّاح مربّى
: به فارسى گلقند گل سيب گويند . ضعف دل را سودمند آيد و دماغ را قوّت دهد و باه برانگيزاند . صفت : برگ گل سيب يك من ، قند سفيد دو من ، به هم آميزند و چهل روز در آفتاب نهند .
ورد طرفا مربّى
: كه به پارسى گلقند گل گز گويند . سپرز را سودمند آيد و اسهال را دفع كند . صفت : برگ گل گز يك من ، قند سفيد سوده دو من ، به هم آميزند و چهل روز در آفتاب نهند .
حرف الياء
ياسمين مربّى
: به پارسى گلقند گل ياس گويند . صداع بلغمى را نفع دهد ، لقوه و فالج را سودمند آيد و عرق النّسا را دفع كند . صفت : برگ گل ياسمين سفيد يك من و قند سفيد سوده دو من ، به هم آميزند و چهل روز در آفتاب نهند .