نضخ در دم بىفايده است جهة آنكه اگر رقيق است ماده از قصد متوسط و رقيق هر دو خون فاسد بيرون مىآيد و اگر غليظ است از قصد واقع واسع آنچه آمدنى است مىآيد و مضرتى نمىرسد و بعضى گفتهاند كه در زمان ابتدا قصد نمىبايد كرد و در تزيد نيز از براى آنكه قصد ترقيق فضول مىكند و او را جارى مىسازد در بدن و مخلوط مىسازد با دم صحيح و اين سبب فساد او است و از اين سبب مرض بسيار مىشود و مرض قوت مىگيرد ديگر گاه هست كه قصد در اين حال از آنچه مىبايد استفراغ كرد چيزى دفع نمىكند و محتاج بتكرار قصد مىشوند و اين موجب ضعف قوى مىشود پس مىبايد كه صبر كنند تا نضج ظهور كند و مرض از زمان ابتدا و تزيد تجاوز كند پس اگر اين هنگام مانعى نباشد قصد مىتوان كرد و اگر بعد از قصد زيادتى خلطى در يابند نضج بايد داد بمنضجات مناسبان خلط بعدانان استفراغ ان خلط نمود پس اگر سوداء صفرا وى باشد منضجات مثل نيلوفر و اصل السوسن والوى سياه بنفشه تخم كاسنى بيخ كاسنى تخم خيار ترنجبين بنوشند
آتشك ( فارسى ) — صفحة 13
مساهمون: عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
ص١٣